Rianne Schrijft

En die schrijfsels deelt ze met jou :)

Advent 2 – Emmaüs

De tweede adventsweek is alweer begonnen, twee kaarsjes mogen branden. Bij het getal ‘twee’ moest ik denken aan de Bijbeltekst over de Emmaüsgangers,uit Lukas 24. Deze twee personen wandelen samen op, pratend over het sterven van Jezus, het sterven van degene waarvan ze dachten dat Hij hen zou redden..Dan komt Jezus zelf naast hen lopen – en ze herkennen Hem niet, ze verwachten hem niet want ze denken dat Hij dood is. Jezus voert een gesprek met hen, en als de avond valt en de Emmaüsgangers hun huis naderen, nodigen ze hun gast uit om bij hen te blijven. Tijdens de maaltijd die ze delen, ontdekken ze de ware identiteit van hun gast. Dit verhaal inspireerde mij tot volgend gedicht: Lees verder

Advent 1 – één klein licht

Ben ik de enige die de tijd ineens vreselijk snel vind gaan? Het leek wel gister dat de zomervakantie gaande was, en vandaag is de adventstijd alweer begonnen, bizar! Vanochtend in de kerk werd de eerste adventskaars aangestoken, en ineens ontstond er in mijn hoofd toch een plannetje voor wat adventgedichten, dus bij deze! Lees verder

Durf te falen

20181122_101349In mijn hoofd vormde zich een plan voor een aantal blogs over Een beter leven. Een korte serie waarin ik laat zien hoe ik in (hele) kleine stapjes een poging doe om een beter leven te leiden. Waarin ik minder plastic gebruik, alleen nog maar buitenbeentjes koop aan fruit, et cetera. Het probleem was alleen… Het lukt me niet zo. En dat wilde ik natuurlijk niet laten zien. Voor mijn verjaardag kreeg ik het boek #notsoperfect, van Eline Hoogenboom. En aangezien de ondertitel daarvan is ‘durf te falen’, heb ik die eerst maar eens gelezen voor ik begon te typen aan nieuwe blogs. Ik review ‘m voor je! Lees verder

Horrorverhaal

Op deze dag die men Halloween noemt wil ik ook graag een horrorverhaal vertellen. Of nou ja, een horrorverhaal… In ieder geval, daar komt ‘ie:
Het was een lange dag geweest voor een groep mannen. Ze hadden het druk gehad, en waren moe. Bizar veel mensen hadden ze gesproken en eten gegeven, en nu stapten ze in een boot. De avond was al gevallen, het donker greep steeds verder om zich heen. Eén van de mannen rilde, trok zijn jas wat dichter om zich heen. De lucht voelde aan alsof er iets ging gebeuren, en niet zo maar wat, nee, iets groots! Het bootje voer langzaam het meer op, de nacht in. De mannen zwegen. Al snel was er niks meer te horen dan het klotsen van de roeispanen in het duistere water. Niks te zien dan een enkel lichtje, heel ver weg.  Niets te voelen dan de bijtende wind in hun gezichten. Deze wind was haast onmerkbaar feller geworden, en woei nu met een steeds grotere kracht over het meer. De golven sloegen tegen de rand van de boot. Verbeten roeiden de mannen door, maar vooruit kwamen ze niet. Ze waren alleen. Alleen met de wind, de nacht, en het inktzwarte water, waar geen einde aan leek te komen. Ze probeerden hun blik op het lichtje in de verte te houden, maar al snel waren de golven zo hoog dat ze het lichtje niet meer zagen. Paniek maakte zich van hen meester, de angst sloeg hen om het hart. En toen, ineens, daar, in de verte, een figuur. Een man met een lange, wapperende mantel kwam over het water heen naar hen toe, steeds dichterbij, in de donkere nacht. Er was geen ontkomen aan. Lees verder

Geluk

Het is de tijd, van nul tot nu
En ergens naar het morgen
Een vol van zorgen zorgeloos bestaan
Het is gaan

Het is de strijd, in alle wijdte
En daar dan in de stilte voor de storm
Het is enorm, van ongekende kracht
Het is zacht Lees verder

Ik werd wakker

20180620_113655.jpg

Gisteravond ging ik naar bed met zo’n gek ‘wat nou als ik doodga’-gevoel. Dat heb ik zo heel af en toe. En drie keer raden: ik kon natuurlijk niet slapen. Daarom schreef ik wat. Ik schreef aan verschillende mensen in mijn leven. Verhaaltjes over liefhebben en ook over vergeving. En ik verzond de meesten niet, want hee, het was een hele normale dinsdagavond, en ik had op zich geen vermoedens dat ik werkelijk dood zou gaan. Lees verder

Slingers

Jij bent de slingers
Op een feestje
In het donker
Het warmste licht

Jij bent een hemel
Vol met sterren
Alle liefde
In elk gedicht

Jij bent de zon
Op een winterdag
Mijn grootste droom
Mijn mooiste lach

Mijn favoriet
Mijn veelste blij
Mijn zegen
Mijn geluk

Ben jij

Tip: dobbelsteendate

20180511_161238De zon scheen, de lucht was redelijk blauw, het waaide niet al te hard… perfect weer voor een picknick! Maar… waar…? Géén idee. Vorige week vrijdag was het datedag, dobbelsteendatedag om precies te zijn. Gewapend met een picknickkleed en een dobbelsteen stapten wij in de trein. Op Utrecht Centraal stopten we voor het bord met vertrektijden. Lees verder

De Alpha is ook de Omega

In de vroegte van de morgen
wordt het lege graf gevonden
wordt het duister overwonnen
zijn vergeven al mijn zonden

De Alpha is ook de Omega
’t Begin zal leven tot na het eind
het duister door Zijn macht verdreven
’t is Zijn helder licht dat schijnt

Lees verder

De slechtste dag

Goede vrijdag, zo noemen we vandaag. Maar goede vrijdag was de slechtste vrijdag, totdat het zondag werd. (Spoiler: zondag nieuw gedichtje!)

De Herder zonder schapen
bedroefd, zelfs tot de dood
Een slapende wereld deed Hem pijn
Gebukt onder de grootste last
zwijgend, als een lam
de grootste man leek klein Lees verder

« Oudere berichten

© 2018 Rianne Schrijft

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑