Gedicht – een parel

Een parel in Zijn hand
Een kind aan Zijn zijde
Materiaal in Zijn werkplaats
Een schaapje in Zijn weide

De trots van Zijn vaderhart
Geliefd met al Zijn kracht Lees verder

Advertenties

Kerst 2018 – de morgen begint

Heb je de terugkerende noot al ontdekt in de adventsgedichtjes? De morgen begint! En vandaag staan we daar extra bij stil. Vandaag is het kerst. Met kerst herdenken we de dag dat de morgen begon. Huh? Die begint toch elke dag? Klopt. Maar met kerst herdenken we de dag dat Jezus geboren werd, de dag dat het weer écht licht werd in de wereld. Niet alleen omdat de zon weer ging schijnen, maar omdat God naar ons toe kwam, om ons te bevrijden van de zonde.
Daar hoeven we niet alleen met kerst aan te denken. Het wordt toch elke dag weer ochtend? Klopt, en elke dag opnieuw mogen wij weten dat Hij gekomen is, speciaal voor jou.

Advent 4 – vier vrienden

Yes, het is vakantie! En vandaag is het alweer de vierde adventszondag. Bij het getal vier moest ik denken aan het verhaal van (jawel) vier mannen, die hun zieke vriend bij Jezus brachten, omdat ze geloofden dat Jezus deze man kon genezen. Het is te lezen in Marcus 2.   Het is bijzonder wat deze mannen doen. Ze willen zó graag dat hun vriend bij Jezus komt, dat ze er het dak voor op klimmen en dit dak open maken!
Ik denk dat wij hier als christenen van kunnen leren. Niet alleen dat Jezus geneest en vergeeft, maar ook van de kracht van deze mannen. Zij helpen elkaar, want die verlamde man was in zijn eentje nooit bij Jezus gekomen. Wij mogen hier op de aarde elkaar ook helpen, om samen tot Jezus te komen. Lees verder

Advent 3 – drie keer verkondigd

De derde adventsweek brengt ons bij het getal drie. En als ik dat getal link aan de Bijbel, kom ik het verhaal van Petrus al snel tegen. Petrus, een goede vriend, een leerling van Jezus, zegt drie keer dat hij Jezus niet kent, om zijn eigen hachje te redden. Na Jezus’ sterven en opstanding vraagt Jezus hem net zo vaak: ‘Petrus, houd je van mij?’ (Johannes 21).

Misschien maak je het ook wel mee in jouw leven, dat je doet alsof je Jezus niet kent. Gewoon, omdat dat beter uit komt. Het mooie aan deze tekst is dat Jezus niet denkt ‘Nou, als Petrus mij niet wil kennen, laat dan maar zitten’. Nee, Hij komt terug naar Petrus. Geeft Hem een nieuwe kans. Geeft jou een nieuwe kans. Lees verder

Advent 2 – twee kleine stappen

De tweede adventsweek is alweer begonnen, twee kaarsjes mogen branden. Bij het getal ‘twee’ moest ik denken aan de Bijbeltekst over de Emmaüsgangers, uit Lukas 24. Deze twee personen wandelen samen op, pratend over het sterven van Jezus, het sterven van degene waarvan ze dachten dat Hij hen zou redden.. Dan komt Jezus zelf naast hen lopen – en ze herkennen Hem niet, ze verwachten hem niet want ze denken dat Hij dood is. Jezus voert een gesprek met hen, en als de avond valt en de Emmaüsgangers hun huis naderen, nodigen ze hun gast uit om bij hen te blijven. Tijdens de maaltijd die ze delen, ontdekken ze de ware identiteit van hun gast. Dit verhaal inspireerde mij tot volgend gedicht: Lees verder

Durf te falen

20181122_101349In mijn hoofd vormde zich een plan voor een aantal blogs over Een beter leven. Een korte serie waarin ik laat zien hoe ik in (hele) kleine stapjes een poging doe om een beter leven te leiden. Waarin ik minder plastic gebruik, alleen nog maar buitenbeentjes koop aan fruit, et cetera. Het probleem was alleen… Het lukt me niet zo. En dat wilde ik natuurlijk niet laten zien. Voor mijn verjaardag kreeg ik het boek #notsoperfect, van Eline Hoogenboom. En aangezien de ondertitel daarvan is ‘durf te falen’, heb ik die eerst maar eens gelezen voor ik begon te typen aan nieuwe blogs. Ik review ‘m voor je! Lees verder

Horrorverhaal

Op deze dag die men Halloween noemt wil ik ook graag een horrorverhaal vertellen. Of nou ja, een horrorverhaal… In ieder geval, daar komt ‘ie:
Het was een lange dag geweest voor een groep mannen. Ze hadden het druk gehad, en waren moe. Bizar veel mensen hadden ze gesproken en eten gegeven, en nu stapten ze in een boot. De avond was al gevallen, het donker greep steeds verder om zich heen. Eén van de mannen rilde, trok zijn jas wat dichter om zich heen. De lucht voelde aan alsof er iets ging gebeuren, en niet zo maar wat, nee, iets groots! Het bootje voer langzaam het meer op, de nacht in. De mannen zwegen. Al snel was er niks meer te horen dan het klotsen van de roeispanen in het duistere water. Niks te zien dan een enkel lichtje, heel ver weg.  Niets te voelen dan de bijtende wind in hun gezichten. Deze wind was haast onmerkbaar feller geworden, en woei nu met een steeds grotere kracht over het meer. De golven sloegen tegen de rand van de boot. Verbeten roeiden de mannen door, maar vooruit kwamen ze niet. Ze waren alleen. Alleen met de wind, de nacht, en het inktzwarte water, waar geen einde aan leek te komen. Ze probeerden hun blik op het lichtje in de verte te houden, maar al snel waren de golven zo hoog dat ze het lichtje niet meer zagen. Paniek maakte zich van hen meester, de angst sloeg hen om het hart. En toen, ineens, daar, in de verte, een figuur. Een man met een lange, wapperende mantel kwam over het water heen naar hen toe, steeds dichterbij, in de donkere nacht. Er was geen ontkomen aan. Lees verder

Ik werd wakker

20180620_113655.jpg

Gisteravond ging ik naar bed met zo’n gek ‘wat nou als ik doodga’-gevoel. Dat heb ik zo heel af en toe. En drie keer raden: ik kon natuurlijk niet slapen. Daarom schreef ik wat. Ik schreef aan verschillende mensen in mijn leven. Verhaaltjes over liefhebben en ook over vergeving. En ik verzond de meesten niet, want hee, het was een hele normale dinsdagavond, en ik had op zich geen vermoedens dat ik werkelijk dood zou gaan. Lees verder