Hoopvol

Vorige week besloot ik te stoppen met mijn studie. Dat het niet helemaal lekker ging, konden jullie hier al lezen, maar stoppen… voelt ergens tóch, tegen alle bemoedigingen in, als falen. Maar het ging niet. Al tijden ben ik moe, net te moe om lekker te functioneren. Met mijn studie, die toch al vrij pittig voor me was, ging ik achterlopen. Ik begon mezelf steeds minder te herkennen, was niet zo vrolijk als ik wilde zijn, had geen zin in sociaal doen. Een medische reden voor de vermoeidheid is nog niet gevonden. Vol vragen dus. Niet wat ik van dit jaar verwacht noch gehoopt had.

Afgelopen weekend was de Retraite van Ichthus Landelijk, waar mijn mooie studentenvereniging deel van uit maakt. 385 man in een klooster, altijd mensen om je heen, veel doen… Hoewel dat klooster me erg trok, zag ik er toch een beetje tegenop. Want hoe manoeuvreer je door zo’n intensief weekend heen als je na één college al gek wordt van de mensen en geluiden? Lees verder

Advertenties
Geplaatst in Christelijk | Tags: , , , | 4 reacties

Gebed voor vandaag

Heer, ik vraag U om inzicht
Voor de weg die ik niet weet
Ik vraag Uw aanwezigheid
Want zonder U is alles incompleet

Heer, ik vraag U in mijn donker
Het eeuwig licht te zijn
Dat voor struikelen zal behoeden
En tillen – want ik ben zo klein

Heer ik vraag U om wijsheid
Want ik ben vandaag zo bang
En Vader, ook geduld want
Het wachten duurt zo lang

Heer, ik vraag U kracht om
Angst en leegte te weerstaan
Heer, ik vraag U moed om Uw weg,
Uw weg alleen te gaan

Een gebed vol vragen voor vandaag, een verhaal voor woensdag en volgende week zondag een dankgebed!

Geplaatst in Christelijk, Gedichten | Tags: , , | 1 reactie

Vertrouwen?

De foto op mijn nachtkastje is gemaakt op de dag dat ik belijdenis deed. Vandaag kijk ik er met gemengde gevoelens naar. Nog geen 5 maanden geleden stond ik vol vertrouwen en passie voor mijn gemeente. Overtuigd, met heel mijn hart. “Hij is er altijd, het zekere in een onzekere wereld. Ik weet niet wat de toekomst brengt, maar ik weet een ding heel zeker. Dat is dat Jezus voor mij gestorven en opgestaan is, zodat ik weer bij de Vader mag komen, en dat de Heilige Geest mij bijstaat en helpt.”, zo sprak ik. En ik wist dat zeker, altijd. Ik vond Hem in de zoektocht naar mezelf. Ontmoette Hem in de mensen die op mijn pad kwamen. Vorig jaar heb ik een schitterend EH-basisjaar gevolgd, waarin ik mijzelf en God mocht herontdekken. Sterk, als nooit tevoren kwam ik daar uit, en vol vertrouwen in de toekomst. Met mijn God kan ik over muren springen.

Mijn wangen gloeien van de koorts, de afwas staat nog op tafel. De onvoldoende voor mijn tentamen echoot nog na in mijn hoofd. Voor het eerst sinds ik hier woon, erger ik me een beetje aan het gitaarspel en de opwekkingsnummers van mijn huisgenootje. De geopende Bijbel ligt er omdat ik een Bijbelstudie moet schrijven, niet bepaald omdat ik zin heb om erin te lezen. Lees verder

Geplaatst in Christelijk | Tags: , | 1 reactie

Dankbaar?

Onder schone lakens in bed kruipen. Een spontane spelletjesavond met de familie van vriendlief (En dan vooral de gezelligheid. Maar winnen is ook leuk ;-) ). Een niet per se verwachte 7 voor een tentamen. Gezellige treinreis onderweg naar college. Een uurtje met grote koppen thee en een dik boek. Een appje van een goede vriend.

En wat christelijke puntjes: De mooie preek van zondag. Even met mijn gitaar en Op Toonhoogte boek. De mooie Bijbeltekst van de dag die via mijn telefoon binnenkomt. Kringavond van Ichthus voorbereiden, waarop we samen gaan nadenken over dankbaarheid. De regenboog van van ‘t weekend: het teken van hoop.

Zomaar wat dingen om dankbaar voor te zijn. Zomaar even verzonnen. Ik moest me ertoe zetten van mezelf. Omdat ik een blog voor woensdag schrijf. Omdat het woensdag dankdag is.

Dankbaar zijn is een belangrijk iets, naar mijn mening. Ik schreef er ook al meerdere keren over, zoals hier en hier. Maar momenteel voel ik me helemaal niet zo dankbaar. Ik voel me moe, en dat al net te lang. Mijn hoofd is zwaar van de dag, al was die helemaal niet zo intens. Ik schrijf minder dingen om te delen dan ik wil. Ik heb vanmiddag minder gedaan dan ik wilde doen. Ik val mezelf een beetje tegen. Het is ineens stil, hier in mijn studentenkamertje. Lees verder

Geplaatst in Christelijk, Life | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Aan lege huizen

Ik schrijf brieven
aan lege huizen
stop ze in brievenbussen
waar niemand ze vindt
of leest
schreeuw duizend woorden
in de stilte
als een kind
dat niet gehoord wordt

Ik schrijf liedjes
voor de bomen
lange gedichten
voor wuivend gras
want dat zwijgt
en dat weet niet
hoe alles is
hoe alles was
voordat alles anders

Ik val even dieper
in een bodemloze put
fluister mijn gedachten
in de wind
alsof er niemand luistert
maar U luistert en dan
huil ik duizend tranen
als een kind
dat gehoord wordt

Geplaatst in Gedichten | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Als dit het is

De eerste weken universiteit zitten erop, en ik begin langzaam een beetje te wennen aan de gang van zaken. Ondertussen kan ik de weg vinden naar de meeste gebouwen, weet ik waar ik graag mijn pauzes doorbreng, en heb ik prachtig uitgemeten hoe lang ik erover doe om van mijn kamer naar universiteit te fietsen. Het leven begint zijn gangetje weer te lopen nu niet meer elke dag volledig nieuw is.

En bij dat leven dat z’n gangetje loopt hoort blijkbaar ook weer stress. Want er moet nog best veel gedaan worden. Volgende week is het alweer tentamenweek (hoe snel kan een blok gaan??) maar ik heb het idee dat ik echt nog aan het begin sta van de meeste vakken. De eerste weken waren nodig om te wennen – en daar ben ik vrolijk begonnen met achterlopen. Ineens naderen deadlines toch wel snel. En eigenlijk snap ik ook niet alles. Heb ik geen tijd om elke letter literatuur te lezen. En bestaat er ook nog zoiets als een leven naast school. Lees verder

Geplaatst in Christelijk, School | Tags: , , , , , | 1 reactie

Het station

Het station ruikt naar afbakbroodjes
En naar onafgemaakte gesprekken
Naar afscheid nemen
Met een schrijnende ziel

Het station ruikt naar angst
Naar het nieuwe onbekende
Naar gelukkig weerzien
En een verroeste fiets

Het regent uit strakblauwe lucht
En tranen dwars door geluk
De dag is net begonnen maar
Ik wil liever helemaal niets

Dan jou

Lees verder

Geplaatst in Gedichten, Life | Tags: , , , | 1 reactie

Stilte – #EH3

typmachine

‘Kun je ook stil zijn?’ – mijn tutor stelde de vraag regelmatig. ‘Tuurlijk,’ dacht ik, ‘waarom niet?’ Maar ik… ben niet zo stil. Het is niet zo dat ik altijd praat. Oké, ik geef toe, wel vaak en veel, maar niet altijd. Ik ben gewoon niet zo goed in de stilte. Ik luister naar mensen, of naar muziek, ik speel gitaar, ik zing, ik lach en heel soms praat ik tegen mijzelf. Ik heb mijn telefoon bij me voor momenten waarop het stil wordt. Wat nou stilte?

Stil zijn is eigenlijk best lastig. Onze maatschappij is hectisch, schoolwerk, bijbaantje, sporten, muziek, en dan is er ook nog zoiets als een sociaal leven, slapen… De dagen zijn een aaneenschakeling van keuzes. Ga ik op tijd naar bed, of app ik nog even met die vriendin die ik al veel te lang niet heb gezien? Kan ik deze week extra werken, of kom ik dan met school in de knoei? Er moet zoveel, je wilt zoveel. Alles uit het leven halen wat erin zit. Ik heb er best wel eens moeite mee, om stil te staan. Lees verder

Geplaatst in School | Tags: , | Een reactie plaatsen

Zorgen en zegeningen – #EH2

20170423_074150 (1).jpgVorige week konden jullie deel 1 van mijn EH-lessen vinden op rianneschrijft.nl, vandaag is het tijd voor deel 2:

Stenen en strand
“Schrijf je zorgen in het zand, en beitel de mooie dingen uit in steen.” Een quote uit een van de laatste colleges van EHB40 jaar, een zinnetje dat goed is blijven hangen bij mij. Dat wat in het zand geschreven wordt, verdwijnt. Het vervaagt door de wind, wordt opgeslokt door de zee. Maar dat wat in steen wordt uitgebeiteld, blijft.

Het is een les over dankbaarheid, over het goede in het leven bewaren. Toen ik wat jonger was, verzamelde ik op vakantie mooie stenen. Die werden soms beschilderd, maar moesten in ieder geval altijd mee naar huis. Want het waren herinneringen. Afgelopen jaren heb ik steeds meer geleerd om zulke stenen te bewaren in je leven. Nee, niet per se echte stenen, maar wel echte zegeningen. Ik schrijf ze zo veel mogelijk op, bewaar de foto’s in mijn hoofd en op papier. Als je zoekt, zie je zoveel moois in het leven wat je anders misschien niet ziet of apprecieert. Lees verder

Geplaatst in Christelijk, School | Tags: , , | 1 reactie

Opgeruimd hoofd – #EH1

Gister kwam in mijn instagramtijdlijn een foto van de Evangelische Hogeschool voorbij. Een foto van een bus, waar heel wat nieuwe studenten in stapten. Vandaag is het precies één jaar geleden dat ik samen met de rest van het 40e EH-Basisjaar zo’n zelfde bus in ging. Dat jaar is voorbij gevlogen. Ergens lijkt het wel gister dat onze groep bij elkaar zat om kennis te maken, en vanochtend dat we onze eerste collegeweek hadden.  Maar aan de andere kant is er onwijs veel gebeurd. Toen we de tweede keer op de kamplocatie waren, wisten we al best veel van elkaar, en ondertussen zit er dus een nieuwe groep daar,  mensen die aan het begin staan van een geweldig jaar waarin ze veel gaan meemaken en leren.

Afgelopen jaar heb ik in ieder geval best wat mooie lessen geleerd of herontdekt. En zoals ik in een eerder blog al aangaf, wil ik er daar nog een aantal van delen met jullie. Vandaag nummer één!

  1. Een opgeruimde kamer is een opgeruimd hoofd

Levenswijsheid. Echt. Zal niet voor iedereen en altijd werken, maar bij mij werkt het aardig goed. Mijn kamer is nog steeds niet altijd opgeruimd (sorry mam). Maar ik weet in ieder geval hoe het werkt, vrij simpel. Kijk: Als je druk of warrig bent in je hoofd, en je leefomgeving is een ongelofelijke bende, dan combineert dat niet goed. Je ogen zien dan nog meer chaos, en dat brengt geen rust vanbinnen. Lees verder

Geplaatst in School | Tags: , , | Een reactie plaatsen