Aan lege huizen

Ik schrijf brieven
aan lege huizen
stop ze in brievenbussen
waar niemand ze vindt
of leest
schreeuw duizend woorden
in de stilte
als een kind
dat niet gehoord wordt

Ik schrijf liedjes
voor de bomen
lange gedichten
voor wuivend gras
want dat zwijgt
en dat weet niet
hoe alles is
hoe alles was
voordat alles anders

Ik val even dieper
in een bodemloze put
fluister mijn gedachten
in de wind
alsof er niemand luistert
maar U luistert en dan
huil ik duizend tranen
als een kind
dat gehoord wordt

Advertenties
Geplaatst in Gedichten | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Als dit het is

De eerste weken universiteit zitten erop, en ik begin langzaam een beetje te wennen aan de gang van zaken. Ondertussen kan ik de weg vinden naar de meeste gebouwen, weet ik waar ik graag mijn pauzes doorbreng, en heb ik prachtig uitgemeten hoe lang ik erover doe om van mijn kamer naar universiteit te fietsen. Het leven begint zijn gangetje weer te lopen nu niet meer elke dag volledig nieuw is.

En bij dat leven dat z’n gangetje loopt hoort blijkbaar ook weer stress. Want er moet nog best veel gedaan worden. Volgende week is het alweer tentamenweek (hoe snel kan een blok gaan??) maar ik heb het idee dat ik echt nog aan het begin sta van de meeste vakken. De eerste weken waren nodig om te wennen – en daar ben ik vrolijk begonnen met achterlopen. Ineens naderen deadlines toch wel snel. En eigenlijk snap ik ook niet alles. Heb ik geen tijd om elke letter literatuur te lezen. En bestaat er ook nog zoiets als een leven naast school. Lees verder

Geplaatst in Christelijk, School | Tags: , , , , , | 1 reactie

Het station

Het station ruikt naar afbakbroodjes
En naar onafgemaakte gesprekken
Naar afscheid nemen
Met een schrijnende ziel

Het station ruikt naar angst
Naar het nieuwe onbekende
Naar gelukkig weerzien
En een verroeste fiets

Het regent uit strakblauwe lucht
En tranen dwars door geluk
De dag is net begonnen maar
Ik wil liever helemaal niets

Dan jou

Lees verder

Geplaatst in Gedichten, Life | Tags: , , , | 1 reactie

Stilte – #EH3

typmachine

‘Kun je ook stil zijn?’ – mijn tutor stelde de vraag regelmatig. ‘Tuurlijk,’ dacht ik, ‘waarom niet?’ Maar ik… ben niet zo stil. Het is niet zo dat ik altijd praat. Oké, ik geef toe, wel vaak en veel, maar niet altijd. Ik ben gewoon niet zo goed in de stilte. Ik luister naar mensen, of naar muziek, ik speel gitaar, ik zing, ik lach en heel soms praat ik tegen mijzelf. Ik heb mijn telefoon bij me voor momenten waarop het stil wordt. Wat nou stilte?

Stil zijn is eigenlijk best lastig. Onze maatschappij is hectisch, schoolwerk, bijbaantje, sporten, muziek, en dan is er ook nog zoiets als een sociaal leven, slapen… De dagen zijn een aaneenschakeling van keuzes. Ga ik op tijd naar bed, of app ik nog even met die vriendin die ik al veel te lang niet heb gezien? Kan ik deze week extra werken, of kom ik dan met school in de knoei? Er moet zoveel, je wilt zoveel. Alles uit het leven halen wat erin zit. Ik heb er best wel eens moeite mee, om stil te staan. Lees verder

Geplaatst in School | Tags: , | Een reactie plaatsen

Zorgen en zegeningen – #EH2

20170423_074150 (1).jpgVorige week konden jullie deel 1 van mijn EH-lessen vinden op rianneschrijft.nl, vandaag is het tijd voor deel 2:

Stenen en strand
“Schrijf je zorgen in het zand, en beitel de mooie dingen uit in steen.” Een quote uit een van de laatste colleges van EHB40 jaar, een zinnetje dat goed is blijven hangen bij mij. Dat wat in het zand geschreven wordt, verdwijnt. Het vervaagt door de wind, wordt opgeslokt door de zee. Maar dat wat in steen wordt uitgebeiteld, blijft.

Het is een les over dankbaarheid, over het goede in het leven bewaren. Toen ik wat jonger was, verzamelde ik op vakantie mooie stenen. Die werden soms beschilderd, maar moesten in ieder geval altijd mee naar huis. Want het waren herinneringen. Afgelopen jaren heb ik steeds meer geleerd om zulke stenen te bewaren in je leven. Nee, niet per se echte stenen, maar wel echte zegeningen. Ik schrijf ze zo veel mogelijk op, bewaar de foto’s in mijn hoofd en op papier. Als je zoekt, zie je zoveel moois in het leven wat je anders misschien niet ziet of apprecieert. Lees verder

Geplaatst in Christelijk, School | Tags: , , | 1 reactie

Opgeruimd hoofd – #EH1

Gister kwam in mijn instagramtijdlijn een foto van de Evangelische Hogeschool voorbij. Een foto van een bus, waar heel wat nieuwe studenten in stapten. Vandaag is het precies één jaar geleden dat ik samen met de rest van het 40e EH-Basisjaar zo’n zelfde bus in ging. Dat jaar is voorbij gevlogen. Ergens lijkt het wel gister dat onze groep bij elkaar zat om kennis te maken, en vanochtend dat we onze eerste collegeweek hadden.  Maar aan de andere kant is er onwijs veel gebeurd. Toen we de tweede keer op de kamplocatie waren, wisten we al best veel van elkaar, en ondertussen zit er dus een nieuwe groep daar,  mensen die aan het begin staan van een geweldig jaar waarin ze veel gaan meemaken en leren.

Afgelopen jaar heb ik in ieder geval best wat mooie lessen geleerd of herontdekt. En zoals ik in een eerder blog al aangaf, wil ik er daar nog een aantal van delen met jullie. Vandaag nummer één!

  1. Een opgeruimde kamer is een opgeruimd hoofd

Levenswijsheid. Echt. Zal niet voor iedereen en altijd werken, maar bij mij werkt het aardig goed. Mijn kamer is nog steeds niet altijd opgeruimd (sorry mam). Maar ik weet in ieder geval hoe het werkt, vrij simpel. Kijk: Als je druk of warrig bent in je hoofd, en je leefomgeving is een ongelofelijke bende, dan combineert dat niet goed. Je ogen zien dan nog meer chaos, en dat brengt geen rust vanbinnen. Lees verder

Geplaatst in School | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Onze wegen scheiden

Onze levens zijn al sinds de basisschool verbonden. Dat is best wel heel lang. Lief en leed deelden we. Op donkere winteravonden was jij het waarvoor ik door de kou ging. We hoorden een beetje bij elkaar. Mensen herkenden jou van mij en andersom. Jij was er als ik hartstikke moe uit school kwam, mijn laatste restje energie aan jou gevend. Jij was er toen ik boos was en moeite moest doen om te glimlachen naar de mensen die ik tegenkwam. Jij was erbij toen ik verdriet verwerkte. Je bood weinig comfort in zulke lastige dagen, maar je was er. Altijd. Niet per se prettig aanwezig, maar een constante factor in het leven.

Ik zei niet voor niks ‘lief en leed’. Er was ook een mooie kant. De middagen waarop we haast zingend wat uurtjes met elkaar doorbrachten. En neem de gezelligheid aan het eind van het jaar, dat zijn momenten die ik niet snel zal vergeten. Jij was er niet alleen in donkere tijden, we brachten ook tijd samen door terwijl de zon uitbundig scheen en mijn lach niet weg te krijgen was. Een praatje hier, een praatje daar, jij wachtte geduldig. Bleef gewoon dichtbij. Altijd. Lees verder

Geplaatst in Life | Tags: , | 1 reactie

Update

Het is bijna gek om weer achter mijn laptop te zitten met de intentie om een blogje te gaan tikken. Wat een stilte he, hier op Rianneschrijft.nl … Afgelopen anderhalve maand liet ik niks van mij horen. Mijn pen heeft even pauze gehad. Zoals velen had ik vakantie, maar deze vakantie was vrij volgepland met werken en leuke dingen doen. Maar ik ben er weer! Om te beginnen een update-blogje, en daarna hoop ik jullie weer wat regelmatiger te overladen met gedichten en verhalen.

Ik begon de zomervakantie met een paar dagen in Sofia, de hoofdstad van Bulgarije. Daar was het weer warm, het eten (en de bier) goedkoop, en waren de mensen gezellig.

 

Over mijn belijdenisdienst hebben jullie hier al het een en ander kunnen lezen, en ook dat was een prachtige dag, met God en geweldige mensen. Echt een dag van goud. En wat die dag nog beter maakte? Vriendlief, die de avond van tevoren foto’s vanaf zijn vakantiebestemming stuurde, maar stiekem toch op de stoep stond. Lief. Lees verder

Geplaatst in Life | Tags: , , | 3 reacties

Wat is daarop uw antwoord?

‘Wat is daarop uw antwoord?’

‘Ja.’

P1010655

Foto: Rob Renger

Nee, getrouwd ben ik niet, maar zondag 9 juli mocht ik wel ‘ja’ zeggen in de kerk. Tegen God, welteverstaan. Ik deed namelijk belijdenis van mijn geloof. En daar kijk ik op de foto niet heel vrolijk bij, ’t is ook best een beetje serieus, maar wauw wat was het een mooie dag! Een prachtige kerkdienst, en een heerlijke middag in de tuin met allemaal prachtige mensen. En ik geef toe, het voelde wel een klein beetje als trouwen. Voor altijd verbonden met God, hm, net een huwelijk. Lees verder

Geplaatst in Geen categorie | 6 reacties

Gedicht – Licht

IMG-20170623-WA0059Afgelopen vrijdag was de diplomauitreiking van het EH-Basisjaar, en daarmee ook de afsluiting van mijn tussenjaar. Binnenkort zal ik nog eens wat schrijven over een aantal lessen die ik in dit jaar leerde! Voor vandaag houd ik het bij het gedicht wat ik in de slotdienst voor mocht dragen. Een gedicht voor mijn medestudenten, maar ook zeker voor jou als je toevallig niet EHstudent was ;-).

Lees verder

Geplaatst in Gedichten, Life | Tags: , , , | 3 reacties