Bookreview – Maureen Johnson

Maureen Johnson – 13 enveloppen & 1 rugzak + de laatste envelop
SAM_2463

Zoals jullie van de week konden lezen ben ik maandagavond naar de bieb geweest. Als ik dit schrijf is het dinsdagavond, en heb ik mij eerste twee boeken alweer uit. (ja je kunt er nu dus vanuit gaan dat ik niet zoveel gedaan heb verder, maar ik ben ’s ochtends weggeweest, en heb ’s middags opgepast. Ik lees gewoon snel ;)) Over deze boeken ga ik jullie een reviewtje geven!

In 13 enveloppen & 1 rugzak ontmoeten we de 17-jarige Ginny. Haar tante is nog niet zo lang geleden overleden als ze 13 enveloppen ontvangt en een vliegticket naar Londen. Tante Peg speelt een soort spel met Ginny. In elke brief staat een opdracht, en als Ginny die heeft vervuld, mag ze de volgende brief openen. Tante Peg was kunstenares en zeker geen saai mens, en Ginny stort zichzelf in een groot avontuur. Ze reist door Londen, Rome, Parijs, Amsterdam & Korfu, en beleefd in al deze steden het een en ander. Aan het openen van de laatste envelop komt ze alleen niet toe, hierover mag je zelf gaan lezen. Daarom schreef Maureen Johnson over deze laatste envelop maar een ander boek, wat raar maar waar óók precies 255 bladzijden bevat.

De laatste envelop is dus het vervolg van 13 enveloppen & 1 rugzak. Ginny gaat opnieuw op reis, ontmoet oude bekenden, maakt nieuwe vrienden, zoekt een schilderij van Tante Peg bij elkaar, en maakt weer erg veel mee.

De boeken kunnen los van elkaar worden gelezen, maar dat zou ik niet zo snel aanraden. Na het eerste deel bleef ik zelf met vragen zitten. Maureen Johnson maakt een mooi einde aan het verhaal, maar ik was blij dat er nog een deel was. Het tweede boek zou je makkelijker los kunnen lezen. In het begin wordt namelijk kort samengevat wat er in boek 1 is gebeurt, maar het is toch anders… Je kent de personages minder goed, en snapt daardoor handelingen langzamer. Dus als je ze toch gaat lezen, lees ze dan lekker allebei!

SAM_2465

Aan de schrijfstijl van Maureen Johnson moest ik eventjes wennen. Misschien moest zij zelf ook even wennen met schrijven, want voor mijn gevoel begon het boek een beetje houterig. Maar zoals vaak bij een boek, werd het lezen steeds makkelijker. Het idee van de brieven is wel erg leuk verwerkt. Op die manier krijg je ook het gevoel tante Peg een beetje te kennen. De boeken zijn lekkere reisverhalen, waar je niet al te diep bij na hoeft te denken, en die lekker doorlezen.

Ken jij de boeken al? En wil je ze anders gaan lezen?

With love,
Rianne

Advertenties

Over Rianne Evers

| Blogt op www.rianneschrijft.nl | Schrijfster van 'OverHoop' | Dichtend, lachend, biddend en genietend van God, vrienden & familie |
Dit bericht werd geplaatst in review en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Wat vind je ervan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s