Toeterende mensen

Je kent ze vast wel; de toeterende, roepende/pratende mens. Deze mensen zijn in meerdere categorieën te verdelen. Als eerste heb je die vervelende mensen die alleen maar toeteren/roepen omdat je bestaat. Of omdat je met allemaal mooie mensen bent. Of omdat je hardloopt met een vriendin en faalt. Laat ik er even duidelijk over zijn; dit vind ik over het algemeen geen leuke mensen. Daarom ga ik ook geen blogpost aan ze verspillen haha. Ten tweede heb je die mensen die toeteren/roepen omdat je midden op de weg fietst. Of omdat je plotseling stilstaat. Of gewoon omdat ze denken dat ze er niet langs kunnen. Ook over deze mensen gaat dit stukje niet, want die hebben (meestal) gewoon gelijk.
Vandaag wil ik even wat kwijt over de toeterende bekende.

Het gebeurt mij iets te vaak; ik zit op de fiets, er komt een auto aan, de bestuurder toetert/zwaait, ik fiets door, de auto is bijna uit het zicht verdwenen. Dan, opeens, een helder moment. ‘Ooohhh, dat was hij/zij!’.
Lieve bekende, ik vind het heerlijk als je toetert. (behalve als je stiekem ook onder de eerste categorie valt gheghe.) ik vind het echt prettig als iemand die ik ken, of die mij kent, even laat weten; ‘hee, ik zie jou, en ik ken jou!’. Omdat ik zo blij werd van de toeteraars, besloot ik een gedicht te schrijven, speciaal voor hen. Maar dat faalde lichtelijk. (Geloof me/Ik zou graag terug toeteren/Maar er zit geen toeter op mijn fiets./En al reageer ik meestal pas als je voorbij bent,/Met mij doet het toch wel iets.) Daarom gewoon een bedankje voor de toeterende bekende;

Bedankt.

Nee oke, serieus, ik reageer meestal niet, maar dat heeft een reden. Vaak kom ik je namelijk tegen na een lange schooldag. Dan ben ik moe. En dan werkt mij reactievermogen erg langzaam. (Ik geef toe, ik reageer nooit erg snel…) Dat ik niet reageer, wil niet zeggen dat ik je niet herken. Goed, meestal komt het besef pas een minuut later, maar dan weet ik wel wie je bent hoor! Bedankt voor je gezelligheid, bedankt dat je me ziet. Dus ga vooral door met toeteren, en stop maar niet.
(Nee, een gedicht werkt echt niet.)

Tot zover mijn betoog over toeterende mensen. I love you categorie drie!

Dat gezegd hebbend vraag ik mij af wat een betoog ook al weer is. Volgens mij was dit geen betoog maar een onzin verhaal. Sorry docent Nederlands…

En sorry lieve lezer. Mijn verontschuldigingen voor dit slappe verhaal, ik ben ernstig inspiratieloos haha.

Ideeën om over te schrijven? Let me know!

With love,
Rianne

Advertenties

Over Rianne Evers

| Blogt op www.rianneschrijft.nl | Schrijfster van 'OverHoop' | Dichtend, lachend, biddend en genietend van God, vrienden & familie |
Dit bericht werd geplaatst in Life en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Toeterende mensen

  1. justaquotelover zegt:

    Haha, ik herken mezelf hier erg in jammer genoeg :P Ik weet wel wat je kunt gaan doen, ik heb je namelijk genomineerd voor de Liebster Award Tag! :) http://justaquotelover.wordpress.com/2014/09/17/liebster-award-tag/ Succes ermee! xoxo

Wat vind je ervan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s