Toen jouw foto voorbij kwam…

dan denk ik aan jou

Toen jouw foto voorbij kwam op het internet, bleef ik aan je denken. Ik dacht aan je, toen ik mijn oppaskindjes zag. Jij was net zo oud. Ik moest aan je denken, toen jongens uit mijn klas zaten te lachen. Jij zal nooit naar school kunnen. Nooit meer lachen. Ik zie je in mijn kleine broertje, die mij bij thuiskomst om de hals vloog. Jij zal je familie nooit meer kunnen knuffelen.

Je bleef in mijn gedachten hangen. Al wist ik niet hoe je heette, waar je vandaan kwam. Dat deed er ergens ook niet toe, want wat jou naam ook was, jij bent een vreselijke dood gestorven. Een dood die niet nodig had hoeven zijn.

Ik volg het nieuws niet altijd precies. Als ik eens de beelden zie, of de krant doorblader, dan doet het pijn. En zo doet dit mij pijn. Want jij had mijn oppaskindje kunnen zijn. Of mijn broertje. Jij had over enkelen jaren in de klas kunnen zitten lachen. Je zou zo mooi geworden zijn.

Maar nu ben je dood. Dood omdat er oorlog is? Dood omdat jouw ouders een beter leven voor je wilde? Jij kunt het mij niet meer vertellen. Maar de stromen levenden nog wel. En het doet mij pijn. Het doet mij pijn dat wij in deze wereld leven. Dat we toekijken. We geven onze hulp, maar het is niet genoeg. Is het niet genoeg omdat wij niet meer kunnen/willen geven? Of niet genoeg omdat de oorlogen/rampen te groot zijn? Ik ga er geen oordeel over geven. Ga alleen eens goed naar mezelf kijken, want ik besef wel dat ik niet veel deed om jou te redden, en niet veel doe om andere vluchtelingen te redden.

Hoeveel van deze foto’s moeten er nog komen, of beter gezegd, hoeveel levenden moeten er nog sterven om deze reden, voordat dit stopt?

Toen jouw foto voorbij kwam, bleef ik aan je denken. En zo denk ik af en toe nog aan je als ik mijn oppaskindjes, broertje, of klasgenoten zie.

Dan ben ik zo dankbaar dat zij nog leven.

En wow, wat had ik jou dit leven gegund.

With love,
Rianne

Advertenties

Over Rianne Evers

| Blogt op www.rianneschrijft.nl | Schrijfster van 'OverHoop' | Dichtend, lachend, biddend en genietend van God, vrienden & familie |
Dit bericht werd geplaatst in Life en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

8 reacties op Toen jouw foto voorbij kwam…

  1. Tineke zegt:

    Confronterend he. Je hebt er mooie woorden aan gegeven. Het blijft zo onbegrijpelijk, zo onmenselijk.zo verdrietig… en wat kunnen we doen. Misschien kunnen we bidden en het in Gods handen leggen…

  2. Emmeline zegt:

    Heel mooi verwoord! Ik werd er echt boos om toen ik de reacties zag op die foto: niemand leek te beseffen wat de vluchtelingen doormaakten, besteedden er geen aandacht aan en lieten het langs hen heen gaan, maar toen er een kind aanspoelde… toen werden ze wakker! Er zijn al zoveel mensen verdronken! Ik houd persoonlijk erg van kinderen, maar waarom schudt dit pas iedereen wakker? Ik begrijp het echt niet.

  3. Taallent zegt:

    Rianne, wat mooi verwoord.
    Normaal gesproken houd ik er niet zo van wanneer iedereen zich op één onderwerp stort.
    Maar dit verhaal mag er zijn en is naar mijn idee één van de allermooiste dingen die ik over het onderwerp gelezen heb.
    Jammer dat de situatie er is, maar mooi wat je er mee gedaan hebt.

  4. Prachtig Rianne, ik heb er amper woorden voor. Na al die artikelen die ik er al over gelezen heb, raakt jouw stuk mij het meest van allemaal. Dit is niet zoals het leven moet eindigen, een leven op de vlucht voor bommen en geweld, dat dan op deze manier moet eindigen. Zo moet het niet zijn.
    Waarom er nog steeds niets gebeurd? Omdat, hoeveel macht je ook hebt, je tegen veel geweld niet op kunt. Xoxo

  5. Judith Vos zegt:

    Toen jouw foto voorbij kwam op het internet, hadden we gehoopt dat mensen na gingen denken. Na gingen denken over de situatie en hoe we die écht kunnen verbeteren. Maar helaas, de meerderheid stortte zich in sentimenteel doen en vergat daarbij volledig (waarschijnlijk bewust), hoe ernstig de situatie in het geheel was en is. Sorry jongen, ik had je een waardevoller afscheid gegunt, met mensen die werkelijk het met jou en de andere vluchtelingen te doen hadden.

  6. anoniem zegt:

    wauw supermooi gezegd!

  7. Rosemarie zegt:

    Wow, Rianne, zo mooi.
    Kippenvel gewoon.
    Dit is zo’n probleem waar we het liefst bij weg kijken, maar met zulke beelden kan dat eigenlijk niet. Mag dat niet.
    Heel mooi verwoord.

Wat vind je ervan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s