Het werkstuk der werkstukken

Het zal het begin van dit schooljaar geweest zijn, misschien zelfs wel eind vorig schooljaar, dat ik een nogal nare droom had. Ik droomde dat een vriend van mij mij achtervolgde en de hele tijd riep: ‘Rianne! Je moet aan je profielwerkstuk!’ Vre-se-lijk. Of ik nou in de tuin ging zitten of op de bank; opeens stond hij toch weer achter mij. Natuurlijk lachte hij me uit toen ik dit vertelde, maar het werd een beeld wat de afgelopen periode typeerde.
‘RIANNE! PWS TIJD!’ Het is te vaak gezegd. En te vaak wilde ik heel hard ‘NEE’ roepen.

Het PWS, het werkstuk der werkstukken op de middelbare school, werd ondanks mijn tegenstribbelingen en protesten een steeds aanweziger ding, niet alleen meer in dromen. Het werden drukke mediatheekuurtjes, gesprekken in de pauze en (vanaf mijn kant) een hoop stress. Dat paste dan wel weer bij ons onderwerp, overspannenheid bij jongeren. Bakken met droge theorie, enquêtes maken, gekoppelde Nederlands opdrachten…. nee, Rianne houdt niet van dit soort grote werkstukken. Ik heb dan ook menig mens geïrriteerd met mijn frustraties ben ik bang. Het liep gewoon niet zoals ik wilde. Maar langzaam maar zeker begon dit meer te lopen, filterde de informatie zich, kreeg ons verslag vorm. Eindelijk begon het onderwerp mij meer te pakken, en kon ik ook mijn creativiteit erin gaan stoppen.

imageAfgelopen donderdag was presentatie-dag. Een hele dag gespannen rondlopen (in nette kleren, dat was dan weer wel heel leuk om te zien). Terwijl die presentatie maar voor 10% meetelt, maar toch. Trillende handen, een rood hoofd, en pfoe, wat herkende ik ineens alle overspanningsklachten. Gelukkig zijn de meeste daarvan ook gewoon weer verdwenen na de presentatie, eierkoeken met slagroom eten werkt redelijk goed.

Het punt is, dat we klaar zijn. De presentatie is achter de rug, en stiekem vind ik dat presenteren (ondanks de spanning) best leuk. Aan het werkstuk schrijven we de laatste letters. Daarna gaan we dat meer dan 50 pagina’s tellende ding inleveren. Mooi woord eigenlijk, inleveren.

Het voelt wel goed. Weer iets afstrepen van het lijstje, weer een stapje dichterbij het eindexamen. Stiekem ben ik daar best trots op, best trots op ons werkstuk ook.

Het allerfijnste? Heerlijk om nu – al is het maar in mijn dromen – heel hard nee te kunnen roepen als er naar het PWS verwezen wordt.

We did it. Oh yeah.

Tot zover Rianne’s uiting van euforie, fijne zondag verder.

Liefs,
Rianne

Advertenties

Over Rianne Evers

| Blogt op www.rianneschrijft.nl | Schrijfster van 'OverHoop' | Dichtend, lachend, biddend en genietend van God, vrienden & familie |
Dit bericht werd geplaatst in School en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Het werkstuk der werkstukken

  1. Je hebt me ook wel een groot werkstuk geschreven zeg, haha. Die van ons telde 28 bladzijden, hihi. Wat een leuk en origineel onderwerp trouwens! Heerlijk gevoel geeft het om klaar te zijn, een last minder op je schouders. Xoxo

Wat vind je ervan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s