De tijd vliegt

‘Wat zie je er weer charming uit.’ mompel ik als ik mezelf zie in de weerspiegeling van een  willekeurige deur. Piekerige haren, koptelefoon die scheef zit (en waarvan een kant het niet doet, maar dat zie je niet aan de buitenkant), schrale lippen, grote ogen waar geschiedenisfeitjes in ronddraaien. Een afzakkende broek (lang leve de lange jas, zie je ook niet) en een afzakkende sok (zie je ook niet, maar is toch wel pittig irritant). Het is toch wat. Een Rianne die haast heeft. Met de snelheid van een sneltrein race ik door de straten en prop ik het huis aan huis blaadje in de bus. Want eigenlijk heb ik hier he-le-maal geen tijd voor. Het is namelijk bijna de laatste dag van de toetsweek. Van de allerlaatste toetsweek welteverstaan. Morgen (vandaag, of gister, net wanneer je dit leest) is mijn allerlaatste mondeling en maak ik mijn allerlaatste geschiedenistoets. Als ik mijn examen haal tenminste, maar laten we daar maar even van uit gaan.  De tijd vliegt.

Die krantenwijk van mij heeft al heel wat meegemaakt. De mensen waar ik naar zwaai onbewust ook. Want al mijn hele middelbare school breng ik die krengen rond. Over ’t algemeen zijn ze best lief hoor, maar vandaag… tijd tekort. Want vanavond heb ik nog catechisatie, en die eerste en tweede wereldoorlog zitten dan wel half in mijn hoofd, die andere helft moet er ook nog in en die koude oorlog en… Druk dus. De tijd vliegt.

Er vormt zich een half gedichtje in mijn hoofd, maar die duw ik even weg. ‘Morgen, na de toetsen, dan mag het weer.’ Of vanavond, denk ik er achter aan. Vanavond heb ik ook nog wel een minuutje. Want dan zit ik op mijn bed en wens ik dat de dag nog niet om is. En als je gaat slapen, dan is ‘ie dus voorbij. En dat stel ik soms graag nog even uit. Vanmiddag op de fiets wees een vriendinnetje mij er namelijk fijntjes op dat we na Pasen nog maar 3,5 week school hebben. Drie en een halve week. Dat is niet echt meer heel lang.

Verdorie.
De tijd vliegt.

Dat is niet erg, vertel ik mezelf. Oké een beetje, want er is nog zoveel leuks en goeds te doen voordat die middelbare school voorbij is. Nog maar even goed genieten dan.

De tijd vliegt.
En ik?
Ik vlieg maar mee.

Liefs,
Rianne

Advertenties

Over Rianne Evers

| Blogt op www.rianneschrijft.nl | Schrijfster van 'OverHoop' | Dichtend, lachend, biddend en genietend van God, vrienden & familie |
Dit bericht werd geplaatst in Life, School en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

6 reacties op De tijd vliegt

  1. ModaSplash zegt:

    dit is zo onwijs mooi geschreven

  2. Ces zegt:

    Nooit ideeën niet opschrijven! Je vergeet ze! ;)

  3. Jedidja zegt:

    En weetje, wij vliegen met je mee.
    Al sta ik soms even stil, om wat van jouw woordjes te lezen, veel leuker dan leren ;)

  4. Lou-ann zegt:

    Super geschreven! Ik zat er vanmiddag toevallig ook even aan te denken, als de laatste toets erop zit en ik volgende week donderdag naar Parijs ben geweest, hebben wij nog zes dagen les. Weliswaar gaan we dan over op examentraining, maar les heb ik niet meer. Klinkt allemaal zo, ja zo? Dichtbij, anders, nieuw, spannend en kwetsbaar, zoiets. Het is me wat, die tijd. Ik ben hem een beetje kwijt geloof ik, ergens verloren, Xoxo

Wat vind je ervan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s