Gedicht – Gesloten ogen

Afgelopen dinsdag mocht ik een gedichtje voordragen tijdens de Stille Week Dienst hier in het dorp. Het was een prachtige dienst, maar helaas kreeg ik het voor elkaar om mijn microfoon uit in plaats van aan te zetten… Uhm. Ja. Jammer. Daarom vandaag, op tweede paasdag, het gedicht nog maar een keer!

Met mijn ogen gesloten
sta ik daar
aan de voet van het kruis
Dan zien mijn ogen de Zijne
vol tranen
horen mijn oren
Zijn stem
die nooit echt zal breken
die uitroept
‘Het is volbracht’
Dan fluisteren mijn lippen
hoeveel ik van Hem houd
En dan weet ik dat Hij
nog zoveel meer
om mij geeft
En soms
als ik het zicht verloren ben
en de pijn die Hij leed
die al mijn zonden
deed verdwijnen
niet meer zie
dan moet ik gewoon
mijn ogen even sluiten
en dichterbij komen
Daar aan de voet van het kruis
eerbiedig neerknielen want
daar ben ik thuis.

Liefs,
Rianne

Advertenties

3 gedachtes over “Gedicht – Gesloten ogen

Wat vind je ervan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s