Niet zo koud

‘Het is niet zo koud als het lijkt hoor!’ zei hij, terwijl hij op de thermometer keek. ‘Niet zo koud? Hoe verzint hij het.’ mompel ik als ik even later de straat uit fiets en mijn tenen langzaam blauw voel worden. Hij stapt straks in zijn auto (met verwarming), om vervolgens bij zijn werk te parkeren en naar binnen te gaan. Twintig meter in -4 in plaats van twintig kilometer. Een vlaag van zelfmedelijden doet me rillen. Dat kan ook best de kou zijn trouwens. Ik houd eigenlijk alleen van winter als ik de deur niet uit hoef. Als het nog lang zo koud blijft, dan… Zomaar wat gedachten tijdens een relatief frisse fietstocht:

Als het nog lang zo koud blijft, dan word ik kluizenaar. Zo eentje zonder sociaal leven die nooit haar huis verlaat. Boodschappen via jumbo.nl en dan gewoon de kachel en ik. Een warme relatie.
Als het nog lang zo koud blijft, dan word ik beroepsinbreker. Vooral voor de warme bivakmuts. En de handschoenen. Om geen vingerafdrukken achter te laten. Om warm te blijven.
Als het nog lang zo koud blijft, dan ga ik echt snel mijn rijbewijs halen.

Denkend aan eerder gefaalde pogingen om dat autoheoriepapiertje te behalen, is die laatste gedachte misschien nog wel het meest onwaarschijnlijk. (Nee Rian, positieve gedachten, komt goed.) Toch zijn de daarvoor genoemde dingen ook niet erg logisch. Met een kachel voer je niet echt lekkere gesprekken en inbreker worden gaat lichtelijk tegen mijn moraal in. Dan word ik wel smurf ofzo. Volgens mij begin ik de kleur al te krijgen.

Maar even zonder gekheid. Tijd voor een realistisch beeld. Bovenstaande is natuurlijk allemaal onzin. Gelukkig heb ik een stipje op de horizon. Een doel om naartoe te werken. Iets wat me de koude winterdagen door helpt. Nog niet helemaal SMART gemaakt, still working on that, maar daar heb ik ook nog heel wat fietstochtjes voor.

Mijn doel is als volgt: ooit, als het weer zo koud is, dan hoop ik ’s ochtends bij de thermometer te staan. Dan liggen mijn autosleutels klaar op het hoekje van de keukentafel. ‘Het is niet zo koud als het lijkt, hoor,’ zeg ik dan met een liefdevolle en begrijpende blik tegen kind 1, ‘Je overleeft het wel. What doesn’t kill you makes you stronger.’ En van die gedachte krijg ik het spontaan warm.

Liefs,
Rianne

Advertenties

Over Rianne Evers

| Blogt op www.rianneschrijft.nl | Schrijfster van 'OverHoop' | Dichtend, lachend, biddend en genietend van God, vrienden & familie |
Dit bericht werd geplaatst in Life en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Niet zo koud

  1. Ellemijn zegt:

    ‘kind 1’ haha:) en succes met je autotheorie Rianne, je kan het!

  2. Leuk en toepasselijk verhaal in deze wintertijd. Succes met je theorie en rijexamen straks.

Wat vind je ervan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s