Zoals altijd

Ik fietste door een donker bos, en de lucht voelde even alsof het een zomeravond was. En dat klónk gewoon als een verhaaltje. Dus daar dacht ik de laatste kilometers van mijn fietstocht over na, en toen kwam dit eruit:

De lucht voelt alsof het een zomeravond is, maar het is pas half februari. Gek, als je bedenkt dat er vorige week nog sneeuw lag. We fietsen door het donkere bos alsof we achterna gezeten worden. Op dat ene kraakje in zijn fiets na, is het stil. Mijn hart klopt als een bezetene in mijn keel en voor de zoveelste keer scheld ik mezelf de huid vol omdat ik geen conditie heb. Normaal gesproken zou ik nu mijn hand op zijn arm leggen. Dan zou hij een cynische opmerking over mijn gehijg maken en me vervolgens zonder klagen voorttrekken. Maar vandaag is niet normaal gesproken. Vandaag is alles behalve normaal gesproken. Ondanks de zachtheid die in de lucht, kruipt er een rilling over mijn rug. Ik haat dat nare gevoel dat tussen ons in hangt. Pas als de t-splitsing in zicht is, doorbreekt hij de stilte. ‘Christine…’ Er ontsnapt een zucht aan mijn lippen. ‘Ja?’ Maar hij praat niet verder. Als we bijna bij de splitsing zijn, gaan we langzamer fietsen, zoals altijd. En onder de lantaarnpaal staan we stil, zoals altijd. Zijn voet op het paaltje, ik leunend op mijn stuur. Zoals altijd. Zijn blik is gericht op zijn voorlamp, en hoe doordringend ik hem ook aan probeer te kijken, hij kijkt niet terug. Na een paar minuten zet ik rechtervoet behoedzaam op mijn trapper. ‘Ik ga.’ Mijn stem trilt een klein beetje. Hij knikt. Zijn ogen vangen een klein moment de mijne, en kijken dan weer terug naar waar ze waren. Ik til uit gewoonte mijn arm op om hem een knuffel te geven, maar laat die vervolgens weer op mijn stuur vallen. Dan begin ik te trappen. Ik voel zijn ogen in mijn rug, zoals altijd. Maar toch zo anders dan normaal gesproken.

Liefs,
Rianne

Advertenties

Over Rianne Evers

| Blogt op www.rianneschrijft.nl | Schrijfster van 'OverHoop' | Dichtend, lachend, biddend en genietend van God, vrienden & familie |
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie, Verhalend en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Zoals altijd

Wat vind je ervan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s