Geloven als een kind

Als ik de kerk binnenloop, staat er een bak met snoepjes voor de deur. Daar word ik spontaan vrolijk van. Zodra ik de deur door ben, wordt die vrolijkheid gevoed door wat ik daar zie: er hangen slingers met tekeningen aan de preekstoel. Voorin de kerk zitten de creatievelingen die deze kunstwerkjes gemaakt hebben, de kinderen van de plaatselijke basisschool. Op biddag (en trouwens ook op dankdag) wandelen zij samen met leerkrachten en enkele ouders van school naar de kerk. Dan hebben we een dienst voor en ook door de kinderen.

Dit betekent dat de dienst wat simpeler is, maar niet per se beter te verstaan. Want meer dan een uur stilzitten, dat is voor veel kinderen niet weggelegd als ze tussen hun vrienden inzitten. Erg? Vind ik niet. Ik vind het prachtig. ‘Geloven als een kind’ krijgt in deze dienst namelijk steeds opnieuw betekenis voor mij. 

We zingen liederen die te begrijpen zijn, die nieuw zijn. Begrijp me goed, ik heb niks tegen oude liederen, en ook niet tegen de psalmen. Maar ik denk wel dat het belangrijk is om te snappen wat we zingen. Want dan wordt het veel meer dan zingen: dan wordt het aan(bidden). De kinderen helpen ook mee met de dienst. Ze lezen voor uit de Bijbel, waardoor we wat tijd inhalen (men, die zijn snel) en de kerkenraadsleden sturen hen met een brede lach met een collectezak op pad. Dit gaat niet vlekkeloos, maar met vallen en oprapen. Er zaten heel wat kleuters onder de bank om hun muntjes weer op te zoeken.

Geloven als een kind – dat is niet statig en altijd stil. Dat is niet alleen maar luisteren. Geloven als een kind, dat maakt de kerkdienst een stuk vrolijker. Dat levert mij wel een aantal vragen op. Hoe kind zijn wij eigenlijk in de kerk? Het kind in mij protesteert wel eens tegen de diensten in mijn kerk, bestaande uit veel stilzitten, moeilijke woorden en vaste stramienen. Dit kind wil lachen, meedoen, begrijpen.

Als we de kerk uitlopen, pakken veel volwassenen een snoepje uit de bak bij de deur. Zie je wel, het kind in hen is er nog. Zullen we dan ook zo geloven?

“Hij (dat is Jezus) riep een kind bij zich, zette het in hun midden neer en zei: ‘Ik verzeker jullie: als je niet verandert en wordt als een kind, dan zul je het koninkrijk van de hemel zeker niet binnengaan.” (Mattheüs 18:2 en 3)

Liefs,
Rianne

Advertenties

Over Rianne Evers

| Blogt op www.rianneschrijft.nl | Schrijfster van 'OverHoop' | Dichtend, lachend, biddend en genietend van God, vrienden & familie |
Dit bericht werd geplaatst in Christelijk en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Wat vind je ervan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s