Omdenken

Net zoals de meeste mensen buiten had ze niet verwacht dat het zó koud zou zijn. Stom, dat ze haar handschoenen thuis had laten liggen. Het duurde 5 kilometer voordat ze haar handen uit haar jaszakken durfde te halen, om ze er 300 meter verder gewoon weer in te stoppen. Na nog eens 3 kilometer dacht ze er eindelijk aan toe te zijn om haar muziek aan te zetten, waarna ze erachter kwam dat haar oordopjes besloten hadden om alle stemmen uit de liedjes te filteren. Uit dan maar weer. Zelfs haar favoriete nummers waren zonder tekst een stuk minder, en eigenlijk deed haar hoofd teveel pijn om iets te horen ook. De zon, die fel zoals een lentezon betaamt in haar gezicht scheen, verbeterde dat niet bepaald. Ze was laat. Het schoolplein waar ze langs fietste was zelfs al leeg, terwijl het daar normaal gesproken wemelde van de kinderen. De wind waaide de verkeerde kant op en haar beenspieren protesteerden tegen de net te korte nacht. Straks moest ze ook nog een doodstil klaslokaal inlopen een de blikken van haar klasgenoten die wél op tijd waren incasseren. Dit ging een lange dag worden. Ze had beter in bed kunnen blijven liggen.

Net zoals de meeste mensen buiten had ze niet verwacht dat het zó koud zou zijn. Gelukkig had ze jaszakken om haar handen in te stoppen. Op deze manier werd ze in ieder geval goed wakker, en de frisse lucht zou haar hoofdpijn vast snel wat minder laten worden. Haar oordopjes lieten het afweten, maar de geluiden van de lente klonken als muziek in haar oren. Een paar vogels floten, en verder was het buiten betrekkelijk stil. Best fijn. De zon scheen uitbundig op haar bleke winterhuidje. Ze glimlachte, stukken beter dan regen dit. Het schoolplein waar ze langs fietste was al leeg. Dat zette haar ertoe aan om ondanks de tegenwind en haar protesterende benen nog net iets harder te gaan fietsen. Wie weet kwam ze dan nog precies op tijd op school. Ach, en anders zou de docent haar die 2 minuten vast vergeven, zo’n aardige man was het wel. De dag was nog lang. Tijd zat om er iets moois van te maken.

Met welk perspectief stap jij vandaag de dag in?

Liefs,
Rianne

Advertenties

Over Rianne Evers

| Blogt op www.rianneschrijft.nl | Schrijfster van 'OverHoop' | Dichtend, lachend, biddend en genietend van God, vrienden & familie |
Dit bericht werd geplaatst in Life en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Wat vind je ervan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s