Hartstikke hervormd – Opwekking #4

Tijd voor de opwekking-afterparty! Lees hier deel 1deel 2 & deel 3.

Snapchat-1657776393

Eén God
Een van de mooie dingen aan Opwekking vind ik de verscheidenheid van kerkstromingen. En dan vooral het feit dat die verschillen er niet zo toe doen. De een staat tijdens de dienst met zijn armen in de lucht en de ander niet, is dat erg? Nee. (Dat is ook niet zo’n goede indicatie, ik ben zo’n hervormd meisje met haar handen in de lucht, tsja ;-)  )

Het maakt niet zoveel uit. Uit welke kerk je ook komt, je komt hier voor God. Jong, oud, klein, groot: voor God. Erg indrukwekkend vind ik dan ook de sing-in op zondagmiddag, met 45.000 christenen op een groot grasveld God aanbidden – hoe mooi kan het leven zijn.

We komen uit zoveel kerken, maar uiteindelijk hebben we één God. Hij maakt echt geen onderscheid in CGK of baptistengemeente, daar ben ik van overtuigd.

Uhm God…?
Dat God er niet naar kijkt of ik behouden of evangelisch ben, heb ik afgelopen Opwekkingsweekend weer duidelijk gemerkt. Daar zit een mooi stukje getuigenis aan vast, al zeg ik het zelf:

Tijdens de opbouwweek op Opwekking hadden we een dienst met als thema ‘de duisternis heeft niet het laatste woord’. Die dienst raakte mij. Ik concludeerde voor de zoveelste keer dat die duisternis wel degelijk spreekt in mijn leven, en dat het echt hard vechten is om ‘m niet het laatste woord te laten hebben. Tijdens die dienst hoorde ik heel erg in mijn hoofd ‘Kniel, kniel, kniel’. Maar uhm, God? Ik ben hervormd?! Dat ik met mijn handen in de lucht aanbid, is tot daar aan toe, maar knielen in een dienst…? Echt niet.  Op dat moment zei ik tegen God: ‘Heer als U het wilt, laat de band er dan over zingen.’ en dat deden ze niet. Dus bleef ik recht op mijn benen staan. Het was niet erg dat God niet leek te antwoorden, want het was een mooie dienst.

Later die week was ik in een dienst op het jongerenterrein. Daar zongen ze tijdens de worship ‘ik kniel neer en belijd’, en dat was voor mij een moment waarop God heel duidelijk sprak. Het thema van die dienst? Licht. De duisternis heeft niet het laatste woord, zolang ik bij God ben. Want Hij is licht.

Het maakt voor God niks uit of ik uit de PKN of de NGK kom. Het gaat Hem immers om mijn hart, om mijn beschikbaarheid.

U bent mijn Leven, Mijn Licht.
ik zoek uw aangezicht.
Aan uw voeten, dicht bij U
Kniel ik neer, kniel ik neer.

God doet bijzondere dingen. En dat stopt niet tijdens zo’n weekend vol aanbidding. Opwekking ligt ondertussen al weer een paar weekjes achter ons, mijn Opwekkingserie zit erop voor dit jaar, maar Zijn werk stopt niet – gelukkig niet.

Ik kniel neer en belijd, U bent Heer in dit huis.

Liefs,
Rianne

Advertenties

Over Rianne Evers

| Blogt op www.rianneschrijft.nl | Schrijfster van 'OverHoop' | Dichtend, lachend, biddend en genietend van God, vrienden & familie |
Dit bericht werd geplaatst in Christelijk en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Hartstikke hervormd – Opwekking #4

  1. Haha, hier nog zo’n hervormd meisje met haar handen in de lucht. Laten onszelf wat dat betreft niet yeveel in hokjes proppen ;) Dat is idd wat ik ook ontzettend gaaf vind aan Opwekking, heerlijke verscheidenheid. En toch hebben we allemaal dezelfde basis voor ons leven en aanbidden we dezelfde God. Supergaaf!

Wat vind je ervan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s