Onze wegen scheiden

Onze levens zijn al sinds de basisschool verbonden. Dat is best wel heel lang. Lief en leed deelden we. Op donkere winteravonden was jij het waarvoor ik door de kou ging. We hoorden een beetje bij elkaar. Mensen herkenden jou van mij en andersom. Jij was er als ik hartstikke moe uit school kwam, mijn laatste restje energie aan jou gevend. Jij was er toen ik boos was en moeite moest doen om te glimlachen naar de mensen die ik tegenkwam. Jij was erbij toen ik verdriet verwerkte. Je bood weinig comfort in zulke lastige dagen, maar je was er. Altijd. Niet per se prettig aanwezig, maar een constante factor in het leven.

Ik zei niet voor niks ‘lief en leed’. Er was ook een mooie kant. De middagen waarop we haast zingend wat uurtjes met elkaar doorbrachten. En neem de gezelligheid aan het eind van het jaar, dat zijn momenten die ik niet snel zal vergeten. Jij was er niet alleen in donkere tijden, we brachten ook tijd samen door terwijl de zon uitbundig scheen en mijn lach niet weg te krijgen was. Een praatje hier, een praatje daar, jij wachtte geduldig. Bleef gewoon dichtbij. Altijd.

Jij was er mijn laatste basisschooljaar, ging mee in alle veranderingen op de middelbare school. Je zag me opgroeien van basisschoolmeisje tot EH’er. Ik veranderde enorm, maar wij samen bleven hetzelfde. Ik schreef, en jij deelde woorden van anderen. Zo was het nu eenmaal.

En nu gaan onze wegen scheiden. Na meer dan zes jaar samen te zijn geweest, nemen we afscheid. Ik ga door, en jij blijft hier. Er komt wel weer een ander, daar heb ik alle vertrouwen in. Iemand die met dezelfde chagrijnigheid en vrolijkheid woensdagen met jou doorbrengt.

Komende week zeg ik vaarwel tegen die blauwe schoudertas en tegen de zwarte inktvingers. Tegen ‘ik kan niet, moet nog kranten lopen’. Het is ook een vaarwel tegen wekelijks zwaaien naar die twee oude vrouwtjes die op het hoekje wonen. En tegen zoveel hoofden weten achter de voordeuren van het dorp. Elk verhaal heeft twee kanten. Beste krantenwijk, na zoveel jaar zal het misschien wel even wennen zijn om geen rekening te houden met jou. Maar men, dat werd wel tijd ook.

Liefs,
Rianne

Advertenties

Over Rianne Evers

| Blogt op www.rianneschrijft.nl | Schrijfster van 'OverHoop' | Dichtend, lachend, biddend en genietend van God, vrienden & familie |
Dit bericht werd geplaatst in Life en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Onze wegen scheiden

  1. Haha superleuk geschreven Rianne! Word ik blij van :)

Wat vind je ervan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s