Bloesem

bloesem 2

Elke herfst verliest de boom haar bladeren. Eerst nog in schitterende kleuren, later vervormen deze zich tot een vieze bruine brij op de stoep. Elke winter lijkt ze al haar pracht en praal verloren te zijn. Een mistroostig beeld in de toch al wat kille tijd.

Elke winter lijkt ze dood. Maar elke lente blijkt het tegendeel weer als de kleine knoppen uitgroeien tot weelderige roze bloemen. Als de eerst nog kale takken zachtjes buigen onder het vederlichte gewicht van de bloesems. Het mistroostige beeld verdwijnt en biedt ruimte aan hét beeld van het voorjaar, bloeiend, groeiend, levend. Na verloop van tijd dwarrelen de roze blaadjes naar beneden en vullen grotere, groene bladeren de boom weer.

De cirkel van het leven, het verloop van de seizoenen, of hoe je het ook wilt noemen: ik word er elk jaar door verwonderd. Net als je denkt dat het echt niks meer wordt, begint het leven weer. Net als het niet lelijker kan, ontstaat er weer schoonheid.

Vanochtend tijdens de paasdienst keek ik uit het raam naar de bloeiende boom in de tuin. Ineens vielen beide gebeurtenissen samen. Terwijl de dominee de krachtige boodschap van hoop en leven verkondigde, beeldde de boom het buiten schitterend uit.

Jezus stierf, voor jou, voor mij. En net als je denkt dat het echt niks meer wordt, begint het leven weer. Elk jaar beelden de bomen het voor ons uit. Na elke bladerloze winter komt er weer nieuw leven, nieuwe kracht. Nieuwe bloesem. Wat geweldig dat we zoals elke lente weer Pasen mogen vieren.

Deze Pasen worden we aangeraden om niet op bezoek te gaan. Dat is vreemd, want het is een feest om samen te vieren. Misschien maakt het je wel mistroostig dat je nu thuis bent in plaats van met vrienden of familie. Dan daag ik je uit: kijk eens naar buiten. Laat je verwonderen en zie hoe duidelijk Pasen zichtbaar is in de natuur.

Gezegende dagen!

Foto’s door: http://www.theokrins.blogspot.com

3 gedachtes over “Bloesem

  1. Bloesem

    Ze stonden, jong en bloeiend

    op mijn pad.

    Ze kwamen, voor de veiligheid,

    niet over de brug.

    Maar toch

    werd er een brug geslagen.

    Want liefdevolle aandacht

    koesterde mijn

    – lichtelijk uítbloeiend – hart

    dat overvloeiend

    dankbaar is,

    dat het tóch

    vriendschapsvrucht mag dragen.

    riet

Laat een reactie achter op Theo Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s