Tranen & slapen

Dagboek van een examenkandidaat-deel 3

Wat een gelukzalig gevoel, de examens zijn afgelopen. En dan nu een serie blogjes om de herinnering levend te houden. Voor herkenning. Of om alvast bang te worden voor volgend jaar.

18 mei
Mental breakdown. Na een ochtendje proefexamens, een pittig wiskunde examen en een hoop frustratie zit ik aan economie. Nou econoniet. Dat blijft echt niet hangen. En ineens paniek. Want wat nou al ik dit examen niet haal, en hoe ooit kan ik ervoor zorgen dat ik het wel haal?! Diep ademhalen. Tranen wegvegen. Bril recht. En door. We zijn op de helft, maar eigenlijk ben ik er wel weer klaar mee….

19 mei
‘Zo, jij keek in paniek toen je de zaal uitliep!’ Yo, thanks! Lees verder

Geschiedenis & examenbubbel

Dagboek van een examenkandidaat-deel 2

Wat een gelukzalig gevoel, de examens zijn afgelopen. En dan nu een serie blogjes om de herinnering levend te houden. Voor herkenning. Of om alvast bang te worden voor volgend jaar.

17 mei
Om 3 uur word ik geschrokken wakker. Nee! Alsnog verslapen ondanks de 6 wekkers! Ik ren naar mijn tas, om tot de conclusie te komen dat het nog te donker is buiten om al weg te moeten, en duik dan weer mijn bed in.

Enkele gedachten tijdens het geschiedenisexamen (ik versliep me niet):

8.55Waar is mijn tafel? Hij is niet waar hij van de week was. Waar hoor ik?! ‘Ri, rustig, niet panieken, je vindt hem wel’ ‘WAAR MOET IK HEEHEEN?!’
8.58Oh. Daar.
9.10 Hehe, eindelijk is alles uitgedeeld, mogen we beginnen? Nee, vmbo mist nog een uitwerkingsbijlage. Tss.
9.30 – Serieus? Nu al naar de wc? Geliefde medeleerling, dat moet vóór je examen.
9.32Volgende naar de wc. Die leuke zwembadhoesjes om je schoenen maken vervelend geluid, sssj…
9.35 – Stop met naar de wc gaan jooh…
9.45Gaat dit de rest van het examen zo?! Stelletjes letterlijke zeikerds.
10.00Hoe. Kan. Je. Nu. Al. Klaar. Zijn?! Oh. Vmbo. Die hadden minder tijd.
10.15‘Goedemorgen, koffie of thee?’ Beste surveillant, dat staat niet voor niks op dat wittige papier op de hoek van mijn tafel. Stil. Lees verder

Dromen & de eerste nachtmerrie

Dagboek van een examenkandidaat-deel 1

Wat een gelukzalig gevoel, de examens zijn afgelopen. En dan nu een serie blogjes om de herinnering levend te houden. Voor herkenning. Of om alvast bang te worden voor volgend jaar.

11 mei
Ah nee he, ben ik nou echt mijn frans woordenboek vergeten mee te nemen naar het examen?! Shit man, hoe dan… gelukkig schrik ik al snel wakker. De examens. Ze komen dichterbij, en alhoewel ik nog niet heel bang ben, zeggen mijn dromen totaal andere dingen…

13 mei
‘Als iemand nu vraagt of ik een dagje meega naar opwekking, doe ik het…’ verzucht ik in een appgroep. Lees verder

Examenkriebels en radiostilte

Misschien word je er net zo mee overwhelmed als ik, misschien wist je het niet eens, dan weet je het nu: De E X A M E N S komen verdrietig dichtbij. En deze dame hier moet examen doen. Moet daar ook nog best het een en ander voor leren. En daarna gaat ze genieten van een welverdiende vakantie.

Om die reden houd ik even radiostilte. De rest van de maand mei is het een oceaan van rust op mijn website – als tegenhanger van de tsunami aan informatie in mijn hoofd. Ach en wie weet is die stress wel super inspirerend en komt er dan een zomer vol vrolijke blogjes, we will see ;-)

Voor andere examenkandidaten: Succes!

X Rianne

Laatste

Wat was afgelopen week een heerlijke week! Niet alleen het weer, ook de mensen en de dingen die ik deed (of niet deed: leren) zaten mee. Iets met BBQ’en op het schoolplein, het eerste watergevechtje van het jaar en veel bellenblazen. En toen ineens was ‘ie daar. De allerlaatste les. Stiekem deed dat bij mij een beetje pijn. Toen ik het rondje klasgenoten bekeek, plastic bekertjes met kinderchampagne in de hand, verbrande hoofdjes en een vrolijke lach, toen besefte ik eventjes dat we het toch wel heel goed hebben gehad met elkaar.

Op de laatste lesdag volgde de laatste schooldag. En wat was dat een feestje in Walibi! In de zweefmolen zei ik tegen een vriendinnetje: ‘als we nu nog onze mentor meekrijgen in de achtbaan, is de dag compleet.’ ‘Dat zou de kers op de taart zijn,’ antwoorde zij, ‘maar gelukkig is de taart zonder ook al erg lekker.’ Maar we hebben hem in de achtbaan gekregen. En we hebben blauwe tanden van een enorme suikerspin gekregen. En we hebben onze longen uit onze lijven geschreeuwd. Van de zon genoten. te hard gerend. Veel gelachen.

Laatste. Afscheid nemen is iets  waar ik niet echt goed in ben. En echt afscheid was het gelukkig ook nog niet, want de examens komen er nog aan. Maar toch was het ‘het laatste’.Gelukkig een hele goede laatste week :-).

Lees verder

De tijd vliegt

‘Wat zie je er weer charming uit.’ mompel ik als ik mezelf zie in de weerspiegeling van een  willekeurige deur. Piekerige haren, koptelefoon die scheef zit (en waarvan een kant het niet doet, maar dat zie je niet aan de buitenkant), schrale lippen, grote ogen waar geschiedenisfeitjes in ronddraaien. Een afzakkende broek (lang leve de lange jas, zie je ook niet) en een afzakkende sok (zie je ook niet, maar is toch wel pittig irritant). Het is toch wat. Een Rianne die haast heeft. Met de snelheid van een sneltrein race ik door de straten en prop ik het huis aan huis blaadje in de bus. Want eigenlijk heb ik hier he-le-maal geen tijd voor. Het is namelijk bijna de laatste dag van de toetsweek. Van de allerlaatste toetsweek welteverstaan. Morgen (vandaag, of gister, net wanneer je dit leest) is mijn allerlaatste mondeling en maak ik mijn allerlaatste geschiedenistoets. Als ik mijn examen haal tenminste, maar laten we daar maar even van uit gaan.  De tijd vliegt.
Lees verder

Shakespeares zomerdag

Literatuurlessen – voor menig middelbare scholier een grote verschrikking. Al die stromingen leren en gedichten uitpluizen etc… Ik moet eerlijk zeggen dat ik die stromingen ook niet bepaald een pretje vind. Maar die gedichten, tsja, daar heb ik stiekem best plezier in… Op school lazen wij een tijdje terug ‘Shall I compare thee to a summer’s day’ van Shakespeare met Engels. Een gedicht dat mij op het eerste gehoor best aansprak, dus ik besloot de titel te onthouden. Wie weet kon er nog eens een gedichtje uitkomen. Maar ik vergat ‘m. Afgelopen week had ik mijn mondeling, en daarvoor moesten we een gedicht naar keuze uit ons hoofd leren. Ineens kwam die zomerdag van Shakespeare weer in mijn hoofd. En daarmee een beetje gevoel voor drama en een romantisch ingestelde blik. Uiteindelijk kende ik het gedicht ook uit mijn hoofd hoor, daar niet van, maar niet voordat ik zelf mijn eigen versie schreef! Zie hier, Rianne vs Shakespeare. En ja, zijn metrum klopt even wat beter. Ik moet nog wat oefenen op sonnetjes… Lees verder

Het werkstuk der werkstukken

Het zal het begin van dit schooljaar geweest zijn, misschien zelfs wel eind vorig schooljaar, dat ik een nogal nare droom had. Ik droomde dat een vriend van mij mij achtervolgde en de hele tijd riep: ‘Rianne! Je moet aan je profielwerkstuk!’ Vre-se-lijk. Of ik nou in de tuin ging zitten of op de bank; opeens stond hij toch weer achter mij. Natuurlijk lachte hij me uit toen ik dit vertelde, maar het werd een beeld wat de afgelopen periode typeerde.
‘RIANNE! PWS TIJD!’ Het is te vaak gezegd. En te vaak wilde ik heel hard ‘NEE’ roepen.

Lees verder

Toetsweek monologen – ‘Ik vind het zo zielig voor al die bomen’

Deee toetsweek monologen. Het is stiekem een beetje een vaste rubriek. Eigenlijk was ik niet van plan om hem weer terug te laten komen, maar omdat iemand erom vroeg… bij deze toch eentje ;). (mocht jij nou zoiets hebben van ‘schrijf over weetikveelwat eens een stukje’, stuur me dan een berichtje, wie weet!)

Zielig hè?

Zielig hè?

Deze toetsweek was voor mij niet heel lang. Is voor mij niet heel lang. Als ik dit typ moet ik nog beginnen. Maar laat ik eerlijk zijn, als jij dit leest ben ik alweer klaar ;-). En dat is geen grapje.

Lees verder