Onze wegen scheiden

Onze levens zijn al sinds de basisschool verbonden. Dat is best wel heel lang. Lief en leed deelden we. Op donkere winteravonden was jij het waarvoor ik door de kou ging. We hoorden een beetje bij elkaar. Mensen herkenden jou van mij en andersom. Jij was er als ik hartstikke moe uit school kwam, mijn laatste restje energie aan jou gevend. Jij was er toen ik boos was en moeite moest doen om te glimlachen naar de mensen die ik tegenkwam. Jij was erbij toen ik verdriet verwerkte. Je bood weinig comfort in zulke lastige dagen, maar je was er. Altijd. Niet per se prettig aanwezig, maar een constante factor in het leven.

Ik zei niet voor niks ‘lief en leed’. Er was ook een mooie kant. De middagen waarop we haast zingend wat uurtjes met elkaar doorbrachten. En neem de gezelligheid aan het eind van het jaar, dat zijn momenten die ik niet snel zal vergeten. Jij was er niet alleen in donkere tijden, we brachten ook tijd samen door terwijl de zon uitbundig scheen en mijn lach niet weg te krijgen was. Een praatje hier, een praatje daar, jij wachtte geduldig. Bleef gewoon dichtbij. Altijd. Lees verder

Advertenties

Laatste

Wat was afgelopen week een heerlijke week! Niet alleen het weer, ook de mensen en de dingen die ik deed (of niet deed: leren) zaten mee. Iets met BBQ’en op het schoolplein, het eerste watergevechtje van het jaar en veel bellenblazen. En toen ineens was ‘ie daar. De allerlaatste les. Stiekem deed dat bij mij een beetje pijn. Toen ik het rondje klasgenoten bekeek, plastic bekertjes met kinderchampagne in de hand, verbrande hoofdjes en een vrolijke lach, toen besefte ik eventjes dat we het toch wel heel goed hebben gehad met elkaar.

Op de laatste lesdag volgde de laatste schooldag. En wat was dat een feestje in Walibi! In de zweefmolen zei ik tegen een vriendinnetje: ‘als we nu nog onze mentor meekrijgen in de achtbaan, is de dag compleet.’ ‘Dat zou de kers op de taart zijn,’ antwoorde zij, ‘maar gelukkig is de taart zonder ook al erg lekker.’ Maar we hebben hem in de achtbaan gekregen. En we hebben blauwe tanden van een enorme suikerspin gekregen. En we hebben onze longen uit onze lijven geschreeuwd. Van de zon genoten. te hard gerend. Veel gelachen.

Laatste. Afscheid nemen is iets  waar ik niet echt goed in ben. En echt afscheid was het gelukkig ook nog niet, want de examens komen er nog aan. Maar toch was het ‘het laatste’.Gelukkig een hele goede laatste week :-).

Lees verder