Bloesem

bloesem 2

Elke herfst verliest de boom haar bladeren. Eerst nog in schitterende kleuren, later vervormen deze zich tot een vieze bruine brij op de stoep. Elke winter lijkt ze al haar pracht en praal verloren te zijn. Een mistroostig beeld in de toch al wat kille tijd.

Elke winter lijkt ze dood. Maar elke lente blijkt het tegendeel weer als de kleine knoppen uitgroeien tot weelderige roze bloemen. Als de eerst nog kale takken zachtjes buigen onder het vederlichte gewicht van de bloesems. Het mistroostige beeld verdwijnt en biedt ruimte aan hét beeld van het voorjaar, bloeiend, groeiend, levend. Na verloop van tijd dwarrelen de roze blaadjes naar beneden en vullen grotere, groene bladeren de boom weer. Lees verder