Over brillen en loslaten

IMG-20160301-WA0008[1]‘Je ogen moeten leren loslaten’ ik kijk de vriendelijke vrouw bij de opticien fronsend aan. Dat fronsen komt niet alleen van de verwarring, ook van de 100 oogtestjes die ze net bij mij gedaan heeft. Mijn ogen moeten leren… wat? Dat ik moet leren loslaten, dat wist ik al wel. De middelbare school loopt bijna ten einde, en het wordt tijd om de veilige omgeving van de Passie los te laten, en daarmee een stapel mooie mensen en vaste momenten in mijn week. Maar mijn ogen? ‘Jouw ogen corrigeren erg snel. En daarom heb je geen min nodig, zoals vorige keer gemeten, maar juist plus. Je ogen zijn gewend om als ze iets niet helemaal helder zien, snel dat recht te trekken waardoor je het wel weer ziet.’ ‘Dus daarom zag ik net door hetzelfde glaasje eerst wazig en daarna scherp?’ ‘Precies, en dat doen jouw ogen heel sterk. Eigenlijk ben je de hele dag aan het corrigeren, daar ontstaat die hoofdpijn door.’ Best verwarrend, zo’n bezoekje opticien, waarvan je verwacht had dat er gewoon weer -0.75 uit kwam. Ook mijn moeder snapt er helemaal niks meer van. ‘Plus 0.5?!’  Terwijl het bonnetje voor de verzekering wordt uitgeschreven, zegt de vrouw: ‘dat loslaten zal niet vanzelf gaan hoor. De korte afstanden zie je wel meteen beter, maar ver weg blijft waarschijnlijk in eerste instantie vrij wazig. Daar moeten je ogen aan wennen, voordat je ook dat goed ziet met je bril op. Daarom moet je hem zo veel mogelijk dragen, zodat je ogen leren dat ze niet constant hoeven te corrigeren. Dan gaat die hoofdpijn ook vanzelf weg.’ Lees verder

Advertenties