Dat witte shirt

De regen drupte genadeloos op haar blauwe uniform. Ze rilde, stak haar handen wat dieper in haar zakken. Dit deel van haar werk vond ze het ergst. Ze tuurde nog eens over de rand van de brug – niks te zien natuurlijk. Met een snelle blik over haar schouder zag ze dat haar collega Michiel haar wenkte. Maar ze negeerde hem. Ze moest en zou de vrouw vinden. Over niet al te lange tijd zouden de ramptoeristen en de cameraploegen arriveren, die zouden zich weinig aantrekken van de regen. Nog een stap verder, weer over de leuning kijken, weer niks te zien. Moedeloos werd ze er van. Het grijze water kolkte, maar het witte shirt van vrouw moest daar schril in afsteken. Waar was ze toch? Hoe ver kon ze afgedreven zijn in die luttele minuten die het haar team had gekost om bij de brug te komen? In de verte zag ze de lichtjes van de waterbrigade, en van over het land kwam een ambulance aanrijden. Ze voelde een hand op haar schouder. Lees verder

Gedichtje – Kiezels

Met de steentjes
Van leven
De kiezels
Van Uw trouw
Bouw ik een brug
Van liefde
Omdat U
Van mij houdt.

De keien
Van Uw kracht
En de rots
Van Uw erbarmen
Vormen een burg
Tot in de hemel,
Een verbinding
tot in Uw armen.

N.a.v. mijn blogje van afgelopen zondag :-)

With love,
Rianne