Stilte – #EH3

typmachine

‘Kun je ook stil zijn?’ – mijn tutor stelde de vraag regelmatig. ‘Tuurlijk,’ dacht ik, ‘waarom niet?’ Maar ik… ben niet zo stil. Het is niet zo dat ik altijd praat. Oké, ik geef toe, wel vaak en veel, maar niet altijd. Ik ben gewoon niet zo goed in de stilte. Ik luister naar mensen, of naar muziek, ik speel gitaar, ik zing, ik lach en heel soms praat ik tegen mijzelf. Ik heb mijn telefoon bij me voor momenten waarop het stil wordt. Wat nou stilte?

Stil zijn is eigenlijk best lastig. Onze maatschappij is hectisch, schoolwerk, bijbaantje, sporten, muziek, en dan is er ook nog zoiets als een sociaal leven, slapen… De dagen zijn een aaneenschakeling van keuzes. Ga ik op tijd naar bed, of app ik nog even met die vriendin die ik al veel te lang niet heb gezien? Kan ik deze week extra werken, of kom ik dan met school in de knoei? Er moet zoveel, je wilt zoveel. Alles uit het leven halen wat erin zit. Ik heb er best wel eens moeite mee, om stil te staan. Lees verder

Advertenties

Zorgen en zegeningen – #EH2

20170423_074150 (1).jpgVorige week konden jullie deel 1 van mijn EH-lessen vinden op rianneschrijft.nl, vandaag is het tijd voor deel 2:

Stenen en strand
“Schrijf je zorgen in het zand, en beitel de mooie dingen uit in steen.” Een quote uit een van de laatste colleges van EHB40 jaar, een zinnetje dat goed is blijven hangen bij mij. Dat wat in het zand geschreven wordt, verdwijnt. Het vervaagt door de wind, wordt opgeslokt door de zee. Maar dat wat in steen wordt uitgebeiteld, blijft.

Het is een les over dankbaarheid, over het goede in het leven bewaren. Toen ik wat jonger was, verzamelde ik op vakantie mooie stenen. Die werden soms beschilderd, maar moesten in ieder geval altijd mee naar huis. Want het waren herinneringen. Afgelopen jaren heb ik steeds meer geleerd om zulke stenen te bewaren in je leven. Nee, niet per se echte stenen, maar wel echte zegeningen. Ik schrijf ze zo veel mogelijk op, bewaar de foto’s in mijn hoofd en op papier. Als je zoekt, zie je zoveel moois in het leven wat je anders misschien niet ziet of apprecieert. Lees verder

Lieve mevrouw op de fiets

Lieve mevrouw op de fiets,

Afgelopen jaar kwam ik jou (mag ik tutoyeren?) regelmatig tegen. Terwijl ik ’s ochtends richting Amersfoort trap, ga jij precies de andere kant op, naar een voor mij onbekende bestemming.  Als ik wind tegen heb, heb jij wind mee. Als ik (te) laat vertrek, zie ik je al snel, en als ik op tijd vertrek, pas een heel eind op weg – we fietsen echt een stuk dezelfde route en ik vraag me af of jij mij na al die weken ook herkent.

Nu mijn jaar zo ongeveer aan het einde is, zullen we elkaar wel niet zoveel meer zien. Ik had wel wat meer naar je mogen glimlachen, bedacht ik me van de week, gewoon om te laten weten dát ik je zie. Maar goed, daar is het nu een beetje te laat voor. Vandaar deze brief. Ik weet niet waar je heen fietst, en ook niet je verhaal. Ik heb geen idee uit wat voor gezin je komt en of je getrouwd bent. Of je gelukkig bent. Soms keek je best boos, maar volgens mij is mijn standaard fiets gezicht ook niet erg vrolijk, dus dat hoeft niks te zeggen. Eigenlijk heb ik geen idee wie je bent, maar toch heb ik het idee dat we een klein beetje verbonden zijn. Het leek me daarom wel leuk om even te vertellen waar ik al die tijd heen fietste. Dat zegt namelijk wel een boel over wie ik ben. Lees verder

Wie jarig is, trakteert!

… nee, ik ben niet jarig, en ook mijn blog is daar nog niet aan toe. Ik heb het over mijn school, de Evangelische Hogeschoool in Amersfoort. Ik volg een en prachtig jaar, vol geloofsgroei, persoonlijke ontwikkeling en oriëntatie op onze maatschappij. Dat is natuurlijk een veel te korte beschrijving voor alles wat de EH mij te bieden heeft, maar in essentie is dat wel waar ik dit jaar mee bezig ben. Afgelopen maanden heb ik ontdekt hoe waardevol het is om te weten wie je bent en wat je wilt in dit leven. Dat maakt dat ik tegenwoordig een stuk zelfverzekerder en dankbaarder met mezelf en mijn leven in de wereld sta. Het EH jaar is daarom, en om vele andere redenen (inspirerende colleges, superleuke mensen, out of the comfortzone dingen en juist heel fijn daarin kunnen zijn) een prachtig jaar.

Voor de mensen die liever een filmpje kijken dan een verhaaltje te lezen ;-) :

En hierbij het verhaal: Lees verder