Ode aan Westbroek

Toen ik vanmiddag met een buik vol oma’s chocolaatjes naar huis wandelde, voorbijgangers groetend, genietend van de ondergaande zon op de kerk, toen bedacht ik me ineens dat ik best wel blij ben met ‘mijn’ dorpje. Ik woon intussen al meer dan 1000 dagen niet meer helemaal hier, en heb al minstens net zo vaak moeten uitleggen waar dat dorp van mij dan ongeveer ligt (‘nóóit van gehoord!’). Je zou zeggen dat ik intussen een beetje begin te ontwennen. Niets is minder waar, je kunt het meisje wel uit het dorp halen, maar het dorp uit het meisje… dat lukt hier niet zo goed. Daarom schreef ik maar eens ’n gedichtje. Over dat dorpje. Zoek zelf maar op google maps op waar het ligt ;-)

Lees verder

Licht Leven

#LL1

Stiekem ben ik best fan van het thema van mijn Bijbelkring dit jaar. Naast dat het lekker allitereert is het namelijk ook een thema waar je veel kanten mee op kunt. Samen met mijn lieve medekringleider en leuke kringleden duik ik komend jaar in dit thema, aan de hand van de brief aan de Efeziërs (met dank aan Eva voor een tof boekje!) en andere thema’s hopen we samen dichter naar God te groeien. En daar heb ik zin in!

Lees verder

Maar toch

Dezelfde oude schilderijen
op het nachtkastje hetzelfde boek
naast hetzelfde houten bed
maar toch, in een andere hoek

Dezelfde kopjes, schotels
dezelfde versleten stoel
dezelfde radio met muziek
maar toch, een ander gevoel

Dezelfde zwart-wit foto’s
op het kastje verspreid
dezelfde kleden en tafels
maar toch, een nieuwe eenzaamheid

De groene gordijnen hangen nog
maar dan voor nieuwe ramen
en zo was zij nog wel dezelfde
maar toch, een andere dame

Stille week

ik ruik de regen

Deze stille week lijkt al weken te duren. Het coronavirus heeft ons allemaal in de greep, het leven staat grotendeels stil. Hoewel de natuur haar nieuwe stekjes op laat komen als… ja, als de natuur in de lente, blijven we krampachtig om ons heen kijken als we buiten lopen. Echt genieten lijkt bijna een misdaad, want het is heel ernstig gesteld met onze wereld op dit moment.

De regen drupte net op de ruiten na twee heerlijk warme en zonnige dagen. De stille week voor Pasen is nu echt begonnen. De veertigdagentijd had nog nooit zoveel ruimte voor bezinning, zonder stage en fysieke schooldagen, zonder bezoek en feestjes. Toch blijft de stilte moeilijk te vinden. Toch blijkt God zoeken zelfs als men alle tijd van de wereld heeft best lastig.

Ik ben binnen gebleven. Niemand wil in deze tijd extra zijn best doen om verkouden te worden. Lees verder

Of nog net niet

Als je de gordijnen
Van je hart openschuift
Om het licht van de morgen
Binnen te laten schijnen

Als je – heel voorzichtig
Je schouders strekt
Om de angst van zo even
Te laten verdwijnen

Als je de druppels
Van je wangen veegt
Als je zachtjes lacht
Door de schemer heen ziet

Of als het nog donker
Als je ineengedoken
En je wangen nog nat
Als alles nog net niet

Dan zal Ik naast je staan

Kerst 2018 – de morgen begint

Heb je de terugkerende noot al ontdekt in de adventsgedichtjes? De morgen begint! En vandaag staan we daar extra bij stil. Vandaag is het kerst. Met kerst herdenken we de dag dat de morgen begon. Huh? Die begint toch elke dag? Klopt. Maar met kerst herdenken we de dag dat Jezus geboren werd, de dag dat het weer écht licht werd in de wereld. Niet alleen omdat de zon weer ging schijnen, maar omdat God naar ons toe kwam, om ons te bevrijden van de zonde.
Daar hoeven we niet alleen met kerst aan te denken. Het wordt toch elke dag weer ochtend? Klopt, en elke dag opnieuw mogen wij weten dat Hij gekomen is, speciaal voor jou.

Advent 4 – vier vrienden

Yes, het is vakantie! En vandaag is het alweer de vierde adventszondag. Bij het getal vier moest ik denken aan het verhaal van (jawel) vier mannen, die hun zieke vriend bij Jezus brachten, omdat ze geloofden dat Jezus deze man kon genezen. Het is te lezen in Marcus 2.   Het is bijzonder wat deze mannen doen. Ze willen zó graag dat hun vriend bij Jezus komt, dat ze er het dak voor op klimmen en dit dak open maken!
Ik denk dat wij hier als christenen van kunnen leren. Niet alleen dat Jezus geneest en vergeeft, maar ook van de kracht van deze mannen. Zij helpen elkaar, want die verlamde man was in zijn eentje nooit bij Jezus gekomen. Wij mogen hier op de aarde elkaar ook helpen, om samen tot Jezus te komen. Lees verder