Gedichtje – Ogen open

Als ik mijn ogen open
Staat U aan de deur
Van mijn hart

En al verlies ik mezelf
Voelt het vanbinnen
Zo zwart

Lees verder

Opwekking en een kijkje in mijn hart

Terwijl mijn frisbee-van-opwekking alweer op het dak van de school ligt (verdrietig, ik weet het.), mijn eerste opwekking pen alweer kapot is, mijn  opwekking-2015-afspeellijst steeds langer wordt en die dwaze glimlach op mijn gezicht geprint staat, zit ik alweer aan mijn eerste huiswerk. Of nou ja, ik doe een poging. Ik zing vooral heel hard mee met die afspeellijst. Can we go back please?! Lees verder

Pasen – Het tuintje in mijn hart

Pasen-bloementuin

Ik zit op mijn knieën in het tuintje van mijn hart. Zuchtend probeer ik wat onkruid weg te werken, maar het zit erg vast. ‘Kan Ik je helpen?’ een vriendelijke stem spreekt me aan. ‘Nee God, ik wil het graag zelf opruimen.’ Ik doe wat ik kan, maar het onkruid blijft zitten waar het zit. ‘Kan Ik je helpen?’ die stem weer. ‘Ja. Oké. Graag,’ zucht ik, ‘kom verder.’ Ik voel me meteen een stuk rustiger als Hij het onkruid uit de grond trekt en aan de kant gooit. ‘Ga je mee een stukje lopen?’ Ik laat me overeind trekken en samen lopen we door mijn bloementuintje. Ineens zie ik een schep voor mijn voeten liggen. Met die schep ben ik net nog aan de slag geweest. Maar dat hoeft God niet te weten. Met mijn voet schuif ik het ding aan de kant, hopend dat Hij het niet ziet. ‘Ik heb het al gezien hoor,’ ik bloos. ‘Wat probeerde je te begraven?’ ik word nog roder. ‘Een rotte vrucht…’ Beschaamd staar ik naar beneden als we verder lopen. Een stukje verder liggen verschillende tuingereedschappen op het pad. God raapt ze op. ‘Wat wilde je maken, dochter?’
Lees verder

Gedichtje – Open

Open je armen
En open je hart
Laat de liefde
Binnenstromen

Open je ogen
Zie de wereld
En leef wat jou
Gegeven werd

Het is een mooi cadeau,
Een prachtig geschenk
En je mag het aannemen
Ervan uitdelen

En wees niet bang
Om uit te delen
Deze liefde zal enkel
Vermenigvuldigen

With love,
Rianne

Gedichtje – Elke keer

Elke keer dat ik wegzak
Steeds dieper in de grond
Laat ik mezelf herinneren
Waar ik verlossing vond

Daar waar ik naartoe mag gaan
De Enige die weet van mijn hart
Maar Hij neemt het, maakt er wat moois van
Hij maakt wit van mijn zwart

Het gebeurd mij vaak genoeg, dat wegzakken in een gat. Dat je het gevoel hebt dat je niet goed genoeg bent.
Gelukkig mag ik weten dat God er is. Al voel ik Hem soms niet meteen direct, maar Hij is er wel!

Liefs,
Rianne