Horrorverhaal

Op deze dag die men Halloween noemt wil ik ook graag een horrorverhaal vertellen. Of nou ja, een horrorverhaal… In ieder geval, daar komt ‘ie:
Het was een lange dag geweest voor een groep mannen. Ze hadden het druk gehad, en waren moe. Bizar veel mensen hadden ze gesproken en eten gegeven, en nu stapten ze in een boot. De avond was al gevallen, het donker greep steeds verder om zich heen. Eén van de mannen rilde, trok zijn jas wat dichter om zich heen. De lucht voelde aan alsof er iets ging gebeuren, en niet zo maar wat, nee, iets groots! Het bootje voer langzaam het meer op, de nacht in. De mannen zwegen. Al snel was er niks meer te horen dan het klotsen van de roeispanen in het duistere water. Niks te zien dan een enkel lichtje, heel ver weg.  Niets te voelen dan de bijtende wind in hun gezichten. Deze wind was haast onmerkbaar feller geworden, en woei nu met een steeds grotere kracht over het meer. De golven sloegen tegen de rand van de boot. Verbeten roeiden de mannen door, maar vooruit kwamen ze niet. Ze waren alleen. Alleen met de wind, de nacht, en het inktzwarte water, waar geen einde aan leek te komen. Ze probeerden hun blik op het lichtje in de verte te houden, maar al snel waren de golven zo hoog dat ze het lichtje niet meer zagen. Paniek maakte zich van hen meester, de angst sloeg hen om het hart. En toen, ineens, daar, in de verte, een figuur. Een man met een lange, wapperende mantel kwam over het water heen naar hen toe, steeds dichterbij, in de donkere nacht. Er was geen ontkomen aan. Lees verder

Advertenties