Zo hoort het te zijn

Zo hoort kerk misschien wel te zijn, bedenk ik me terwijl de lange staken onkruid in mijn blote benen prikken. Mijn voet omklemt een wit bloemetje en ik kijk glimlachend om mij heen. Zo verschillend als we zijn, zijn we één vanmorgen. Rechts van me staat een stelletje te zingen, links liggen een paar kinderen op een kleed. Verder naar voren staan wat mensen met hun handen omhoog, terwijl een paar andere dames hun hoed op hebben. Maar eigenlijk weet ik niet eens of dat uit godsdienstige redenen of tegen de felle zon is. Zo hoort kerk te zijn. Lees verder

Ouder & wijzer

Glimlachend kijk ik om mij heen. Ik zit bij de jeugdvereniging, en vanavond is het doorstroomavond. Dat houdt in dat de wat jongere tieners een kijkje komen nemen. En ik glimlach, omdat ik naast mijn oude tienerleidster zit. Dat doet me terugdenken aan een paar jaar terug. Ik genoot van de tienerclub, maar de JV? Daar wilde ik echt niet heen hoor! Allemaal van de oude mensen, sommigen wel bijna 10 jaar ouder… nee, ik wilde liever op de knusse zolder bij de veilige tienerleiding blijven.

Ik heb een keer geweigerd om naar de doorstroomavond te gaan. Nog diezelfde avond kreeg ik een berichtje van de naast mij zittende tienerleidster. ‘Waar zat je? Ook jij was er dus gewoon niet… Zag je het echt zó zwaar in? Jij weet beter…’ en aan dit berichtje moet ik nu denken. Want ze had best wel gelijk.

Lees verder