Onze wegen scheiden

Onze levens zijn al sinds de basisschool verbonden. Dat is best wel heel lang. Lief en leed deelden we. Op donkere winteravonden was jij het waarvoor ik door de kou ging. We hoorden een beetje bij elkaar. Mensen herkenden jou van mij en andersom. Jij was er als ik hartstikke moe uit school kwam, mijn laatste restje energie aan jou gevend. Jij was er toen ik boos was en moeite moest doen om te glimlachen naar de mensen die ik tegenkwam. Jij was erbij toen ik verdriet verwerkte. Je bood weinig comfort in zulke lastige dagen, maar je was er. Altijd. Niet per se prettig aanwezig, maar een constante factor in het leven.

Ik zei niet voor niks ‘lief en leed’. Er was ook een mooie kant. De middagen waarop we haast zingend wat uurtjes met elkaar doorbrachten. En neem de gezelligheid aan het eind van het jaar, dat zijn momenten die ik niet snel zal vergeten. Jij was er niet alleen in donkere tijden, we brachten ook tijd samen door terwijl de zon uitbundig scheen en mijn lach niet weg te krijgen was. Een praatje hier, een praatje daar, jij wachtte geduldig. Bleef gewoon dichtbij. Altijd. Lees verder

Advertenties