Gedicht – Maar jij

Je tenen bevriezen
Je woorden verdwijnen
Het bos verschrikkelijk zwart
Maar jij, jij warmt Mijn hart

De gedachten moeilijk
De hoofden vermoeid
Een net te lange dag
Maar jij, jij maakt Mijn lach

Blijven strijden
Blijven vechten
Val soms eens net te diep
Maar jij, jou heb Ik lief

En Ik zal je tillen
Ik zal naast je lopen
In alle zware dagen
Jou, jou zal Ik dragen


Liefs,

Rianne