Water wordt weer wijn

Vorige week woensdag reed ik met een avondzonnetje in mijn rug en een zonnebril op mijn hoofd over de snelweg. ‘Blijf thuis!’ riepen de matrixborden mij dwingend toe. Omdat ik vriendlief ging ophalen reed ik echter verder van huis. Het voelde een beetje fout, op de snelweg zijn. Bijna spannend. We leven in een gekke tijd, daar zijn we het intussen wel over eens. Normaal is het zeker niet. Terwijl ik daar zo over mijmerde kwam dit lied voorbij: Water wordt weer wijn.

Dit feestje is niet over
Ook al is ’t TL licht aan
Is de bar al lang gesloten
En de band naar huis gegaan

Het feestje is niet over? Nou, het feestje hier in Nederland is heel zeker over. Bands treden niet op en bars zijn per definitie gesloten. De kleur van het TL licht beschijnt ons dagelijks: de harde realiteit. Daar in de auto trok mijn gezicht een moeizame grimas.

Lees verder

Bloesem

bloesem 2

Elke herfst verliest de boom haar bladeren. Eerst nog in schitterende kleuren, later vervormen deze zich tot een vieze bruine brij op de stoep. Elke winter lijkt ze al haar pracht en praal verloren te zijn. Een mistroostig beeld in de toch al wat kille tijd.

Elke winter lijkt ze dood. Maar elke lente blijkt het tegendeel weer als de kleine knoppen uitgroeien tot weelderige roze bloemen. Als de eerst nog kale takken zachtjes buigen onder het vederlichte gewicht van de bloesems. Het mistroostige beeld verdwijnt en biedt ruimte aan hét beeld van het voorjaar, bloeiend, groeiend, levend. Na verloop van tijd dwarrelen de roze blaadjes naar beneden en vullen grotere, groene bladeren de boom weer. Lees verder

Cadeautje

Omdat ik mijn Propedeuse een paar weken geleden heb behaald, vond ik dat ik een cadeautje verdiende. Maar ja, wat dan? Ondertussen is de 40 dagen tijd weer begonnen, en ik besloot mijn cadeautje aan mezelf te koppelen aan deze tijd richting Pasen. Daarom bestelde ik een heleboel kaartjes bij lifeprints.nl . En ooooh wat zijn die móói! Een impressie van mijn bestelling en wat ik daarmee ga doen ;-)!

Lees verder

Update – 30 dagen niets kopen

30 dagen totaal niks kopen – het idee was leuk. De uitvoering iets minder. Alhoewel… eigenlijk valt het me nog wel mee. Ik heb mijn rijlessen betaald, vakantie geboekt, vliegticket aangeschaft, en spotify is betaald. Dat zijn nou eenmaal van die dingen die je niet echt uit kunt stellen.

Het doel van deze dagen komt goed naar voren: bewust worden van wat je allemaal koopt. Dus als ik naar de Dirk loop met vriendinnen, dan besef ik me dat dat kaasbroodje niet in mijn buik zal verdwijnen. En als ik met mijn nichtje door de winkelstraat loop en een prachtige lippenstift zie, dan zucht ik eens en loop ik door. Door de dagen heen zijn er eigenlijk best veel van die impulsaankoopjes.

Maar… met dit heerlijke weer geen ijsjes kopen, dat kan toch haast niet? Gelukkig werden die hier en daar gesponsord. Het begint alleen een beetje te wringen. Want het is niet de bedoeling om ’30 dagen mee te liften op andermans geld’.

Dat leuke shirt blijft dus in de winkel hangen. En die schattige kaartjes blijven daar ook liggen. Maar vandaag krijgt mijn tutorgroep een ijsje. Gewoon, omdat ik die heel bewust aan hen ga geven.

Liefs,
Rianne

Een hele goede vrijdag

THE PASSIONVandaag is het vrijdag. Goede vrijdag. Maar bijna 2000 jaar geleden leek deze vrijdag helemaal niet zo goed. Jezus, voor velen de Verlosser, stierf aan een kruis. De meest vernederendste dood die er bedacht kon worden. Een hele pijnlijke ook. En even hield iedere volgeling van Hem de adem in. Good Friday was the worst Friday until Sunday. Zondag stond Hij op uit de dood, een feest wat wij nog altijd vieren. En door deze opstanding, was Zijn dood goed. Een hele goede vrijdag.
Gister, donderdag de 24e, was The Passion in Amersfoort. Samen met een paar vriendinnen ben ik er geweest, bijzondere ervaring! Wat ik vooral erg mooi vond was de minuut stilte die gehouden werd voor Brussel.
Het komt zo dichtbij. Dit verhaal uit de Bijbel. Hoop. Hoop is zo nodig. En toen schreef ik een gedichtje, want ja, dat doe ik nou eenmaal ;-) Lees verder

Pasen – Het tuintje in mijn hart

Pasen-bloementuin

Ik zit op mijn knieën in het tuintje van mijn hart. Zuchtend probeer ik wat onkruid weg te werken, maar het zit erg vast. ‘Kan Ik je helpen?’ een vriendelijke stem spreekt me aan. ‘Nee God, ik wil het graag zelf opruimen.’ Ik doe wat ik kan, maar het onkruid blijft zitten waar het zit. ‘Kan Ik je helpen?’ die stem weer. ‘Ja. Oké. Graag,’ zucht ik, ‘kom verder.’ Ik voel me meteen een stuk rustiger als Hij het onkruid uit de grond trekt en aan de kant gooit. ‘Ga je mee een stukje lopen?’ Ik laat me overeind trekken en samen lopen we door mijn bloementuintje. Ineens zie ik een schep voor mijn voeten liggen. Met die schep ben ik net nog aan de slag geweest. Maar dat hoeft God niet te weten. Met mijn voet schuif ik het ding aan de kant, hopend dat Hij het niet ziet. ‘Ik heb het al gezien hoor,’ ik bloos. ‘Wat probeerde je te begraven?’ ik word nog roder. ‘Een rotte vrucht…’ Beschaamd staar ik naar beneden als we verder lopen. Een stukje verder liggen verschillende tuingereedschappen op het pad. God raapt ze op. ‘Wat wilde je maken, dochter?’
Lees verder