Als dit het is

De eerste weken universiteit zitten erop, en ik begin langzaam een beetje te wennen aan de gang van zaken. Ondertussen kan ik de weg vinden naar de meeste gebouwen, weet ik waar ik graag mijn pauzes doorbreng, en heb ik prachtig uitgemeten hoe lang ik erover doe om van mijn kamer naar universiteit te fietsen. Het leven begint zijn gangetje weer te lopen nu niet meer elke dag volledig nieuw is.

En bij dat leven dat z’n gangetje loopt hoort blijkbaar ook weer stress. Want er moet nog best veel gedaan worden. Volgende week is het alweer tentamenweek (hoe snel kan een blok gaan??) maar ik heb het idee dat ik echt nog aan het begin sta van de meeste vakken. De eerste weken waren nodig om te wennen – en daar ben ik vrolijk begonnen met achterlopen. Ineens naderen deadlines toch wel snel. En eigenlijk snap ik ook niet alles. Heb ik geen tijd om elke letter literatuur te lezen. En bestaat er ook nog zoiets als een leven naast school. Lees verder

Advertenties

Het werkstuk der werkstukken

Het zal het begin van dit schooljaar geweest zijn, misschien zelfs wel eind vorig schooljaar, dat ik een nogal nare droom had. Ik droomde dat een vriend van mij mij achtervolgde en de hele tijd riep: ‘Rianne! Je moet aan je profielwerkstuk!’ Vre-se-lijk. Of ik nou in de tuin ging zitten of op de bank; opeens stond hij toch weer achter mij. Natuurlijk lachte hij me uit toen ik dit vertelde, maar het werd een beeld wat de afgelopen periode typeerde.
‘RIANNE! PWS TIJD!’ Het is te vaak gezegd. En te vaak wilde ik heel hard ‘NEE’ roepen.

Lees verder

Toetsweek monologen deel 2

Deel 2 – weekend

Ha, weekend. Eindelijk ;D ik kan nou niet echt zeggen dat de toetsen erg goed gingen, maar hee, die 8 voor Engels telt vaker mee dan die 5 voor Nederlands, dus het zal wel goedkomen allemaal. Op school heb ik na elke toets met veel liefde het bijbehorende boek van zijn kaft verlost. (of haar. Zijn boeken vrouwelijk? Daar hebben we iets over geleerd met Nederlands, maar daar had ik dus en onvoldoende voor ;s) Met een brede smile op mijn gezicht fiets ik naar huis. In mijn hoofd klinkt het fijne geluid scheurend kaftpapier nog na. Weekend. Eindelijk een paar dagen niks doen. Lees verder