Vertrouwen?

De foto op mijn nachtkastje is gemaakt op de dag dat ik belijdenis deed. Vandaag kijk ik er met gemengde gevoelens naar. Nog geen 5 maanden geleden stond ik vol vertrouwen en passie voor mijn gemeente. Overtuigd, met heel mijn hart. “Hij is er altijd, het zekere in een onzekere wereld. Ik weet niet wat de toekomst brengt, maar ik weet een ding heel zeker. Dat is dat Jezus voor mij gestorven en opgestaan is, zodat ik weer bij de Vader mag komen, en dat de Heilige Geest mij bijstaat en helpt.”, zo sprak ik. En ik wist dat zeker, altijd. Ik vond Hem in de zoektocht naar mezelf. Ontmoette Hem in de mensen die op mijn pad kwamen. Vorig jaar heb ik een schitterend EH-basisjaar gevolgd, waarin ik mijzelf en God mocht herontdekken. Sterk, als nooit tevoren kwam ik daar uit, en vol vertrouwen in de toekomst. Met mijn God kan ik over muren springen.

Mijn wangen gloeien van de koorts, de afwas staat nog op tafel. De onvoldoende voor mijn tentamen echoot nog na in mijn hoofd. Voor het eerst sinds ik hier woon, erger ik me een beetje aan het gitaarspel en de opwekkingsnummers van mijn huisgenootje. De geopende Bijbel ligt er omdat ik een Bijbelstudie moet schrijven, niet bepaald omdat ik zin heb om erin te lezen. Lees verder

Advertenties