Water wordt weer wijn

Vorige week woensdag reed ik met een avondzonnetje in mijn rug en een zonnebril op mijn hoofd over de snelweg. ‘Blijf thuis!’ riepen de matrixborden mij dwingend toe. Omdat ik vriendlief ging ophalen reed ik echter verder van huis. Het voelde een beetje fout, op de snelweg zijn. Bijna spannend. We leven in een gekke tijd, daar zijn we het intussen wel over eens. Normaal is het zeker niet. Terwijl ik daar zo over mijmerde kwam dit lied voorbij: Water wordt weer wijn.

Dit feestje is niet over
Ook al is ’t TL licht aan
Is de bar al lang gesloten
En de band naar huis gegaan

Het feestje is niet over? Nou, het feestje hier in Nederland is heel zeker over. Bands treden niet op en bars zijn per definitie gesloten. De kleur van het TL licht beschijnt ons dagelijks: de harde realiteit. Daar in de auto trok mijn gezicht een moeizame grimas.

Lees verder