Gedicht – Maar jij

Je tenen bevriezen
Je woorden verdwijnen
Het bos verschrikkelijk zwart
Maar jij, jij warmt Mijn hart

De gedachten moeilijk
De hoofden vermoeid
Een net te lange dag
Maar jij, jij maakt Mijn lach

Blijven strijden
Blijven vechten
Val soms eens net te diep
Maar jij, jou heb Ik lief

En Ik zal je tillen
Ik zal naast je lopen
In alle zware dagen
Jou, jou zal Ik dragen


Liefs,

Rianne

Gedichtje – Elke keer

Elke keer dat ik wegzak
Steeds dieper in de grond
Laat ik mezelf herinneren
Waar ik verlossing vond

Daar waar ik naartoe mag gaan
De Enige die weet van mijn hart
Maar Hij neemt het, maakt er wat moois van
Hij maakt wit van mijn zwart

Het gebeurd mij vaak genoeg, dat wegzakken in een gat. Dat je het gevoel hebt dat je niet goed genoeg bent.
Gelukkig mag ik weten dat God er is. Al voel ik Hem soms niet meteen direct, maar Hij is er wel!

Liefs,
Rianne